یک جرعه کتاب اسماعیلِ تو کیست؟ پدر، کمی عقبتر ایستاده بود. انگار میترسید جلو بیاید. هرچه با خودش کلنجار میرفت، نمیتوانست موضوع را هضم کند. با خودش گفت: «نکنه این بار آخریه که محسنم رو میبینم. هنوز رخت دامادی تنش نکردم. باید عصای پیریام باشه. نمیتونم دیگر نبینمش. نمیتونم دیگر صداش رو نشنوم...» بدجوری با خودش درگیر شده بود. با صدای مهیا خانم به خودش آمد...
یک جرعه کتاب هم آرزوی محسن برآورده شد، هم مادرش وقتی آن اتفاق برای محسن افتاد، دیدم به همهٔ آرزوهایش رسیده است؛ اما وقتی اعلام کردند قرار است پیکر محسن برگردد به خودم گفتم: «محسن که گفته بود دلم میخواد مفقودالاثر بشم! پس چی شد؟ مثل اینکه به تمام آرزوهاش رسید، الا این یکی.» ازطرفی، مادر محسن خیلی بی قراری میکرد و به همه میگفت: «دعا کنید حداقل پیکر بچهام برگرده.»
یک جرعه کتاب دایۀ مهربانتر از مادر چقدر فکر بعضیها حقیر است. آنهایی که روح بزرگ مادرت را درک نمیکنند، مادری که سعی داشت به پسرش راه آسمان را بیاموزد نه اهل دنیا شدن را. مادری که رؤیایش روسفیدی نزد مادر سادات بود و هست.
نذر حضرت اباالفضل (ع) «نمیدانستم مصطفی چطور قرار است فدایی حضرت عباس (ع) شود؛ اما از خدا خواسته بودم اگر قرار است داغ هر کدام از فرزندانم را ببینم در راه سربازی اهل بیت (ع) آنها را فدا کنم تا بتوانم داغشان را تحمل کنم.»
1 یک جرعه کتاب «اینهمه گفتیم بابی اَنت و اُمی، حالا وقت اثبات است» هرچه من به فامیلمان اینها را میگفتم بازهم حرف خودش را میزد. متقاعد نمیشد، ولی برای من مهم احمد بود. که سربلند رفته بود و باعث افتخار ما بود.
چرا وارد سوریه شدیم؟ وقتی از منطق طرف مقابل این است که شما از نظر دینی واجب القتل هستی و کشتن تو و هر چه میزان بیشتر کشتن تو بهشت را بر او واجب میکند، برای کسی که تو را واجب القتل میداند، آیا امکانی برای دیپلماسی وجود دارد؟
یک جرعه کتاب مدافع حقوق و خادم مردم «از او زیاد دیدم که مثلاً پیرزن داشت بار میبرد، مثلاً وضعیت حجاب خوبی بی هم نداشت، میرفت بارش را از او میگرفت، میگفت: حالا انسان است، به او کمک بکنیم.»
1 یک جرعه کتاب رگ خواب شهید خوشتیپ خیلیها در مورد شیکپوشی و تمیزی محمد حرف زدهاند؛ شاید یکی از خصلتهای خوبش همین قضیه باشد. او خیلی اهل دعوا نبود؛ اما وای به روزی که عصبانی میشد.
2 یک جرعه کتاب عاشقانههای مجتبی با خدا مجتبی در جیب لباس نظامیاش همیشه یک جانماز کوچک جیبی داشت. قبل از نماز موهایش را شانه میکرد. اگر امکانش بود، مسواک میزد. اگر ریههایش اذیت نمیکرد، معمولاً عطر هم میزد.
یک جرعه کتاب سرباز صادق و همهفنحریفِ امام زمان(عج) میگفت: «زشت است آدم جلوی امامش کم بیاورد و بگوید ازم برنمیآید. آنوقت امام نمیگوید اینهمه سال که هی صبح تا شب، داشتی دعای فرج میخواندی، بهتر نبود کنارش میرفتی کار هم یاد میگرفتی که وقتی آمدم، عصای دستم باشی؟! دوست دارم برای وقتیکه امام ظهور کرد، همه کاری ازم بربیاید و برای هر کاری توی دمودستگاه حضرت داوطلب بخواهند، بتوانم دستم را بالا بگیرم.»
