حریم حرم - محدثهسادات نبییان: جهل، قدیم و جدید نمیشناسد. در هر زمان میتواند در رگ و پی هر کسی ریشه بدواند، حتی آنها که ادعای روشنفکریشان گوش عالم و فلک و حتی ستارگان را کر کردهاست. اگر روزگارانی عرب، به خود مینازید و بر عجم برتری میجست، این روزها گروه گروه از عجمها راه جهالت عرب جاهلی را از سر گرفتهاند و به دنبال اثبات برتری «ژن» و «نژاد» خود هستند! حال آنکه جمله، درگیر ملعبههای پست دنیایند... بالا برویم و پایین بیاییم، جز «إِنَّ أَکرَمَکُم عِندَ اللَّهِ أَتقاکُم» قاعده ای بر قواعد خود ساختهی بشرجماعت، نمیچربد!
هر کس داعیهدار شجاعت است باید پای درس شیربچههای امیرالمومنین(ع) بنشیند و ببیند چه دارد برای گفتن! به خود زحمت بدهد و تاریخ را ورق بزند! روایت را از دهان دوست و دشمن ببیند، بشنود و بخواند و بر چرتکهی انسانیت دستی بنوازد، آنگاه چکش قضاوت به دست گیرد و از نژاد برتر سخن داد دهد!
مگر نه آنکه در یومالحسرة، هر کسی با امام خویش محشور میگردد؟ مگر نه آنکه دنیا، مزرعهی آخرت است و جاودانگی هر کس به جاودانگی ائمهی او گره خورده است؟ مگر نه آنکه وعدهی خدا حق است و او، خود در کلام حق الهیاش مژده داده است که «ان حزبالله هم الغالبون» ؟
هنوز نسل حیدریون به انقراض نرسیدهاست که اساسا، این سلسله پیروز میدان است و از عدم، فرسنگها فاصله دارد.
بیا پای حکایت تقویمها و حکومتها بنشینیم، از هخامنشیان بگذریم و ایران باستان را پشت سر بگذاریم، ایران را تکهتکه کردند و هر قسمتش را به مزدوری بخشیدند. همه به دنبال مسالمتآمیزانهترین راه ممکن بودهاند و این، خاک مردگی بر تن ایام پاشیده است. مبارزه را کجا پر رنگ دیدهای، جز آنجا که پای اعتقاد و دین در میان بودهاست؟ جز آنجا که غالب اندیشه، اندیشهی مکتب تشیع بودهاست؟ جز آنجا که کسی از زبان علی(ع) سخنانی را به مردم یادآوری کردهاست؟
هشت سال تمام، دفاع جانانه و تمام قد را، با آموزههای حیدر(ع) و اولادش پشت سر گذاشتیم، جهان را به جنون کشیدیم، دفتری پر از ناگفتهها گشودیم و امروز، در امتداد راه دفاع مقدس، مسیر دفاع از حریم را آغاز کردهایم! دفاع از حرم آلالله که نه با چشم سر، بلکه اگر با چشم دل نیک بنگری، جهان را در آغوش گرفتهاست و هر کجا اثری از تعفن ظلم باشد، این حریم در خطر است!
مدافعان حرم، بارها عاشقانهتر از رزمندگان دفاع مقدس سرود اعتقاد را زمزمه کردهاند، گاه فریاد زدهاند تا در گوش جهان که این روزها عجیب خودش را به کوری و کری زده است، فرو کنند: از پا نمی نشینند مگر در هیچ نقطهای از این کرهی کوچک خاکی، ندایی از مظلومی به گوش نرسد!
به جرم جنگیدن خارج از مرزهای خودساختهی بشری، آماج تهمتها قرار گرفتهاند...
مدافعان حرم، وسعتی وسیع تر از نژاد دارند! آنها فارغ از آریایی بودن یا نبودن، مسلمانند و در این آیین فرقی نمیکند از کجا هستی و کجا قد کشیدهای، فقط کافیست حب علی(ع) و خاندانش در جانت، جوانه داشته باشد...
بیا تاریخ را ورق بزنیم، از جهالت برتریهای وابسته به نعمات خدادادی عبور کنیم، بنگریم که ما چه در چنته داریم؟ ما چه کسب کردهایم که به آن افتخار کنیم... اگر دقیق شوی، خوب خواهی فهمید که ایام و بزرگان، می دوند تا به گرد پای این مومنانِ به غیب برسند. میبینی که سران، سلسله به سلسله به احترام رزمندگان اسلام به پا ایستادهاند، به شکرانهی سال های دلیرانهی دفاع مقدس، شکورانه نگاهشان میکنند و آن سو تر، انگشت تحیر به دهان گرفتهاند که این خاک زخمی، حالا مهد پرورش چه جنگجویانیست! مسافتهایی دور از وطن، با جانیترین های زمان مشغول مبارزهاند، سرزنش میشنوند، اما برای امنیت خاکشان و برای دفاع از حریم عقیدهشان، برای آنکه دیگر نگاه ناصوابی به سوی حرمت حرم آل الله خیره نشود خون میدهند و خون از بینی هموطنشان جاری نمیشود، اما همان هموطن تبر تکفیر اینان را به دست گرفتهاست و با تیشه به ریشهی مظلومان مبارز میزند!
آری!
جهان، فقط به یمن چنین عقیدهایست که تغییر خواهد کرد و از این خواب عمیق زمستانی بیدار خواهد شد...
که إِنَّهُمْ یَرَوْنَهُ بَعِیدا وَ نَرَاهُ قَرِیبا ان شاءالله
