درباره رزمنده مجاهد حزب الله لبنان، شهید «حسن احمد بلاغی» قهرمانی که دردش را با سجده مداوا میکرد با آغاز جنگ در سوریه، در گمنامی تمام در جنگ شرکت میکرد اما در عین حال نمیتوانست شادمانی خود را از این نعمت الهی پنهان دارد؛ از منتی که خداوند به وی ارزانی داشته بود تا از برکت جهاد در دفاع حرم حضرت زینب کبری (سلام الله علیها) بهرهمند شود...
درباره رزمنده مجاهد حزب الله لبنان، شهید «ذوالفقار مرتضى مرضه» شهادت با لب تشنه؛ آرزویی که «ذوالفقار» به آن رسید «ذوالفقار» در شب آخر و هنگام حضور در سفره افطار از سفرِ جاودانه قریب الوقوعش اطمینان خاطر داشت. افطار آن شب او و همرزمانش بسیار با شکوه بود؛ نه بخاطر اندک لقمه دنیا، بلکه به خاطر سفره وصالی که یک سر آن تا آسمان کشیده شده بود..
1 نگاه زیبای شهید «محمد رباعی» به فلسفه روزهداری «از نعمتهای خداوند بر ما، ماه رمضان است. این ماه تمرین سادهای است برای تحمل رنج و مشقت روز رستاخیز؛ آنجایی که نه آبی است و نه غذایی، و نه پناه و ملجئی جز خداوند...»
درباره رزمنده مجاهد حزب الله لبنان، شهید «عبد حسن عیسی» امدادگری که راه رسیدن به خدا را خوب می شناخت «عبد» بسیار تحت تاثیر حال و هوای جبهه قرار گرفته بود؛ چهره خنده رو و بشاش او تغییر کرده وسکوت بر لبانش ساکن شده بود. احوالاتش دگرگون شده بود. بیشتر اوقات با خداوند هم صحبت بود. هر بار که شهیدی را در آمبولانس قرار میداد، در کنارش مینشست ازخودش میپرسید: «چه وقت نوبت من میرسد؟»
19 درباره رزمنده مجاهد حزب الله لبنان، شهید «مهدی محسن رعد» سرباز واقعی امام مهدی (عج) «مهدی» از زمان کودکی ارتباط ویژهای با امام زمانش داشت. او به خوبی میدانست که هر کدام از ما برای آماده سازی ظهور حضرتش باید کاری انجام دهیم. او متناسب با هر مرحله از عمرش آنچه که بر عهدهاش بود را انجام داد...
درباره رزمنده مجاهد حزب الله لبنان، شهید «وسام محسن شرف الدین» لبخند ماندگار به شهادت گویی «وسام» در این دنیا با خود خداحافظی کرد، خود را برای سفر آماده کرد و مقدمات تشییع پیکرش را مهیا کرد. او برای فرزندان و همسرش که عمری را در کنارش گذرانده بودند وصیتی طولانی نوشت. او رفت؛ با قلبی مطمئن و تبسمی که در قلبهای غریبه و آشنا جاودانه شد.
1 درباره رزمنده مجاهد حزب الله لبنان، شهید «علی حسین اسکندر» جرعه نوش جام شهادت در کربلای «غوطه شرقی» معرکه «غوطه شرقی»، معرکهای کربلایی بود؛ نه آبی بود و نه غذایی. ذخیره مهمات هم کم بود. «علی» فرمانده بود و چارهای جز تصمیم گیری نداشت. به دوستان همرزمش نگاه کرد و از آنها خواست تا در تاریکی شب و زیر آتش دشمن پراکنده شوند...
به مناسبت سالگرد شهادت اسطوره حزب الله «عماد مغنیه»؛ کابوس دشمنان حتی پس از شهادت «دیوید برکای»، مسئول بلندپایه سابق سازمان جاسوسی رژیم صهیونیستی میگوید: «نگاه کردن به تصویر این شخص همچنان من را میترساند. او یک خرابکار نبود بلکه یک فرد استراتژیست ودارای ایده بود که توانست خواب را از چشمان ما برباید.»
درباره رزمنده مجاهد لشکر فاطمیون، شهید «محمد محمودیان» «کاری نکن که شرمنده خدا بشی» در وصیت نامهای که از او به یادگار مانده، به ماهیت فانی و گذرای دنیا اشاره کرده و میگوید: «برای دنیا نجنگید و حرف مردم برایتان اهمیتی نداشته باشد. غیبت دیگران را نکنید. اگر این دنیا حرمت من را نگه بدارید، در آن دنیا شفاعتتان خواهم کرد.» از پدر و مادر خود هم خواسته بود تا برای او نگریند و اگر گریهای هست برای امام حسین(ع) باشد و میگوید: «چون من را برای حضرت زینب(س) داده اید، جای بدی نداده اید».
زندگینامه رزمنده مجاهد حزب الله لبنان، شهید «علی حسین سیف الدین» در راهِ رفتن به سوی معشوق تمام سکنات «علی» خبر از رفتن و شهادتش میدادند. «علی» هر روز تغییر میکرد. سکوت و حواس پرتیاش زیاد شده بود. در میان مردم مینشست اما گویی در سیری درونی به سر میبرد. هیچ کس نمیدانست که کشتی او کجا لنگر انداخته است...
