شهید بتول مطهری و همسرش(حجتالاسلام بطحایی) به نجف اشرف هجرت کردند و حاصل این زندگی مشترک، سید محمدعلی سهساله و فرزندی در شکمش بود که همگی به شهادت رسیدند. آنان از اولین خانوادههای ایرانی هستند که به دست داعش به شهادت رسیدند. در خرداد 1393 که مصادف با ماه شعبان بود، برای انجام برخی کارهای تبلیغی در سامرا، از نجف بیرون میروند.
به گفتهی خانم زهرا سادات بطحایی، خواهر حجتالاسلام بطحایی، هدف او از عزیمت به سامرا، انجام تبلیغات برای مراسم نیمه شعبان بود و با توجه به اینکه شنیده بود [شیعیان] در سامرا امام جماعت ندارند، تصمیم گرفته بود با خانوادهاش به این شهر سفر کند تا اگر شرایط برای زندگی آنها مساعد بود، در آنجا بمانند. روز آخر، به زیارت حرم عسکریین علیهمالسلام مشرف شده بودند. پس از زیارت و هنگام عزیمت به نجف، متوجه میشوند که حرم مطهر در محاصرهی داعش است و تیراندازی و انفجارهایی در اطراف به گوش میرسد. معلوم میشود که اوضاع امنیتی خراب شده و به همین دلیل، مجبور میشوند در داخل حرم امام هادی و امام حسن عسکری علیهالسلام بمانند تا امکان تردد برقرار شود. یک هفته بعد، در 21 خرداد 1393 (سیزدهم شعبان 1435) با این تصور که امنیت برقرار شده، از حرم خارج میشوند و بهسوی نجف به راه میافتند؛ ولی هرگز به خانهی خود در نجف نرسیدند؛ بلکه به مأوای ملکوتی خویش بار یافتند.
در مسیر سامرا به بغداد، گرفتار کمین نیروهای داعش شدند. مظلومانه و غریبانه، به شهادت رسیدند. کسی نمیداند چگونه شهید شدند و پیکرشان چه شد. چندی بعد، ماشین مچاله شده و سوختهشان در اطراف سامرا پیدا شد، برای بزرگداشت این خانوادهی شهید حریم آل الله، بنای یادبودی در قبرستان وادیالسلام نجف مقابل آرامگاه شهید ذوالفقاری ساختند.
ازجمله یادگارهایی که از شهید بتول مطهری باقیمانده، یادداشتهای روزانهی اوست. در یادداشتی که در سفری به کربلا نوشته، آمده است:
اینجا کربلا است و من قریب ده روز است، میهمان آقایی هستم که تمام ذرات وجودم هم اگر روضهی وداع بخوانند. باز نمیتوانم وداع کنم. چگونه من اینجا حیات یافتهام و اکنون... نمیدانم شاید اگر فرصت داشتم، سر روی دفترهایم میگذاشتم و سالها گریه میکردم. ولی میخواهم زود بروم زیارت. دلم تنگشده. میخواهم بروم تا همه بگویند قرار نیست وداع کنم. آقا! من بیطاقت میشوم وقتی برایم میخواهند از وداع بگویند. کمکم کن آقا! دلم برایت تنگ است یا حسین! (28 شوال، شنبه، پشت خیمهگاه)
بریدهای از کتاب «ریحانههای گلگون»؛ گذری بر زندگی بانوان طلبهی شهید (صفحات 79 تا 81)
نویسنده: سمیه آزادی
انتشارات: صریر
.jpg "«من از آن پسر خوشم نیامده بود»")
