با انتشار خبر شهادت محمدمهدی در سایتها، بستگان نزدیک از مازندران به قم آمدند و در همان شب اول، طبقه بالا و پایین پُر از مهمان شد. با پخش شدن خبر تا مراسم گرامی داشت شهید در مسجد اعظم، حدود دو هفته فاصله شد که در این مدت، افزون بر بستگان، دوستان و آشنایان نیز میآمدند و میرفتند.
روزی یکی از پاسداران ردهبالا از بستگان، بحثی مطرح کرد که جنگ سوریه، جنگ شهری است. جنگ شهری تخصص خاص خود را میطلبد، بهطوریکه برای نظامیان هم جنگیدن در شهر مشکل است؛ چرا طلبهای را که کارش درس و بحث است و با کار نظامی آشنایی ندارد، به جبهه بردهاند؟
طلبهای که سطوح عالی حوزه را تدریس میکند و میتواند تبلیغ دین کند، برای اسلام مفید باشد و حتی ممکن است مرجع شود. با این سخنان کمی تحت تأثیر قرار گرفتم و پیش خودم گفتم: اگر من به او اجازه نمیدادم، نمیرفت و میتوانست با علمش به اسلام و مسلمین خدمت کند. همان روز پس از صرف ناهار چنددقیقهای خوابیدم. در عالم خواب دیدم که شهید در کنارم ایستاده، درحالیکه گوشی را به گوشش چسبانده، به گروه تبلیغی او را دعوت میکنند برای تبلیغ بروند، میگوید: من به تبلیغ نمیآیم، من امتحان دارم، نُه روز دیگر امتحان شروع میشود. توضیح آنکه همیشه به شهید و برادرش سفارش میکردم که غرض از درس و بحث و روحانی شدن این است که ما دین خدا را تبلیغ کنیم و سخن خدا را به گوش مردم برسانیم. بنابراین، در ماه محرم و رمضان حتماً باید به تبلیغ برویم و غیر از امتحان هیچ عذر و بهانهای پذیرفتنی نیست.
[…] رفتن محمدمهدی به جبهه جنگ سوریه و شهادت او امتحان بود. خداوند بزرگ خود بهصراحت فرموده است: قطعاً شما را به چیزی از قبیل ترس و گرسنگی و کاهش در اموال و جانها و محصولات امتحان میکنیم و مژده ده شکیبایان را، همان کسانی که چون مصیبتی به آنها برسد، میگویند ما از آنِ خداییم و بهسوی او بازمیگردیم. برایشان درودها و رحمتی از پروردگارشان باد و راهیافتگان ایشاناند. (1) بنابراین، رفتن شهید به جبهه و شهادت وی امتحان بود برای خودش، برای مادرش، برای همسرش برای من و دیگر بستگان. و چه امتحان شیرین و گوارایی که خود نشاندهندهی لطف و رحمت مهربانترین مهربانان است. به قول شاعر:
در بلا هم میچشم لذات او
مات اویم مات اویم مات او (2)
در رؤیا شنیده بودم که شهید گفته بود نُه روز دیگر امتحان شروع میشود، مشخص نبود که چرا شهید این را گفته، پیش خود گفتم: حتماً علتی داشته که شهید نُه روز گفت، پس از تأمل دریافتم که نُه روز از شهادتش گذشته است.
1- بقره 157-155.
2- شعر از مولوی
بریدهای از کتاب «بیآشیان»؛ شهید حجت الاسلام و المسلمین محمدمهدی مالامیری، به قلم پدر شهید (صفحات 80 و 81)
نویسنده: احمد مالامیری
انتشارات: زمزم هدایت
.jpg "گنجشکهای بابا")
.jpg "«من از آن پسر خوشم نیامده بود»")