برخیها میگویند مهر و محبت نداشته است که رفته! اما اصلاً اینطور نیست. مهدی به خاطر اعتقاداتش از همهچیز دل کند. هر پدری آرزوی قد کشیدن و بزرگ شدن اولادش را دارد. مهدی هم یک پدر بود و بسیار مهربان، هرگز این خیال در سرش نبود که برود و به آرزویش برسد و به عاقبت من و فاطمهسلما فکر نکند. ولی این تهمتها به شهدای مدافع حرم زده میشود و بدتر از آن تهمت پول گرفتن است. وقتی مهدی مأموریت میرفت، از او پرسیدم: «به خاطر این مأموریتها چقدر پول میگیری؟»
خیلی سریع گفت: «معنویات رو با مادیات نسنج و اجر معنوی منو با مادیات ضایع نکن!»
فیش حقوقی قبل از شهادتش با بعد از شهادت هیچ فرقی نکرده و این خود حاکی از آن است که کار برای پول انجام نشده. دوری حتی برای یک لحظه از خانواده به کل دنیا نمیارزد. اکثر شهدای مدافع حرم، بچههای کوچک دارند؛ چقدر پول میتواند جای پدر را برای این بچهها پر کند؟ پول را که هر طور شده میشود به دست آورد.
بعدها یکی از دوستانش گفت: «از او پرسیدم؛ مهدی چطور از زن و بچهات دل کندی؟ مخصوصاً فاطمهسلما که تازه به دنیا آمده و اول شیرینکاریهایش هست!»
مهدی رو به دیوار کرد و کلی گریه کرد. بعد گفت: «دست رو دلم نذار؛ من سعی کردم با خودم کنار بیایم، با این حرفها دو دلم نکن!»
یکی دیگر از دوستانش هم که مهدی به خوابش رفته بود، میگفت: «مهدی بالای تلی ایستاده بود و میگفت: دستت رو بده به من و من که میدانستم شهید شده، مثل همیشه شروع به شیطنت کردم و گفتم: نمیدم، تو شهید شدی. نمیخوام. من اینجا کار دارم. وقتی از رفتن من ناامید شد، خندید و گفت: حالا که نمیآیی برو به فاطمهسلما سر بزن!»
به خاطر همین چیزهاست که احساس میکنم همیشه در کنارم هست و ما را تنها نمیگذارد. وقتی که خداوند میفرماید: «شهدا زنده هستند و در جوار حق روزی میخورند.»، چطور من بگویم مهدی در کنار ما نیست؟
اگر زمان به عقب برگردد و مهدی دوباره به خواستگاری من بیاید، من باز هم او را انتخاب میکنم و جوابم به خواستۀ او مثبت است. چون واقعاً یک مرد ایده آل و در عین حال بیادعایی بود که هرگز نمیتوانم مثل او را پیدا کنم.
در هشت سالی که با مهدی زندگی کردم، خیلی چیزها یاد گرفتم، مهدی استادِ دانشگاهِ زندگیام بود. اگر میدانستم قرار است زندگی مشترک ما هشت سال طول بکشد، سعی میکردم عاشقانهتر زندگی کنم و زودتر صاحب اولاد میشدم تا فاطمهسلما سالهای بیشتری در کنار پدرش زندگی میکرد. سعی میکردم اوقات بیشتری را با هم باشیم و حداقل یک ماشین میخریدیم تا با هم مسافرت بیشتری میرفتیم.
بریدهای از کتاب «عطر شهادت»؛ شهید مدافع حرم «مهدی ثامنی راد» به روایت همسر (صفحات ۳۹ تا ۴۱، با تصرف)
نویسنده: مهدی گودرزی
ناشر: تقدیر
