شماری از شهرهای عراق از جمله بغداد، بصره و برخی دیگر از شهرهای جنوبی این کشور در دو روز اخیر بار دیگر صحنه اعتراضات مردمی به معضل بیکاری و مشکلات معیشتی بود.
در جریان این اعتراضات دو نفر کشته و ۲۰۰ تن دیگر از جمله ۴۰ نیروی امنیتی زخمی شدند. اعتراضات اخیر از چند منظر قابل تأمل است. هیچ یک از احزاب و جریانهای عراقی مسئولیت صدور فراخوان برای شرکت در این تظاهراتها را به عهده نگرفته و گروههایی از جملــه جریان صدر که معمولاً آغازگر چنین تظاهراتهایی بودند، اعلام کردند در آن شــرکت نخواهند کرد.
از مدتها پیش دعوتهایی در فضای مجازی به خصوص فیسبوک برای این تظاهرات شده بود، اما متولیان اصلی آن ناشناس بودند. با این حال همزمانی این رویداد با دو تحول دیگر در عراق جای این تردید را میگذارد که احتمالاً این تظاهرات هشداری به دولت عبدالمهدی است.
نخست سفر او به چین و تفاهمات اقتصادی که با نارضایتی آمریکا مواجه شد و دیگری اعلان مسئولیت رژیم صهیونیستی در حمله به مقرهای حشد که یک روز پیش از تظاهرات دیروز توسط عبدالمهدی انجام شد. به نظر میرسد نمیتوان این موارد را تصادفی دانست.
این تظاهرات میتواند توطئه ای از سوی ایالات متحده و هشداری به دولت عبدالمهدی باشــد که هرگونه فاصلهگیری از محور آمریکا و همپیمانان راهبردیاش مانند رژیم صهیونیستی میتواند بر امنیت و ثبات عراق اثرگذار باشد. پس دور از انتظار نیست که اگر دولت در بغداد اقداماتی مغایر با تمایلات آمریکا داشته باشد، ابزار تروریسم مورد استفاده دوباره قرار بگیرد.
حتی اگر با قطعیت بگوییم که عامل خارجی در تظاهرات اخیر عراق و بغداد نقش داشته، یک موضوع را نمیتوان نادیده گرفت و آن این است که بستر مورد استفاده این نا آرامیها انتظارات منطقی مردم است.
فساد گسترده، بیکاری، وضعیت نامطلوب خدماتی مانند برق و... سبب نارضایتی مردم شده و همین موضوع مورد توجه عوامل داخلی و خارجی برای بهرهبرداری و ســوار شدن بر موج اعتراضات میشود. دولت عبدالمهدی که تاکنون کارنامه ناموفقی داشته باید بتواند اقدامات جدی در این خصوص انجام دهد.
*سید رضا قزوینی غرابی تحلیلگر ارشد مسائل عراق/ روزنامه قدس
.jpg "لقاء ارباب در «عمود آخر»")
