روزی که عزم سفر کرد، سعی کردم او را از این تصمیمش بازدارم. دلم نمیخواست در این جنگ شرکت کند. میترسیدم او را در جنگی از دست بدهم که ماهیتش برایم روشن نبود!
مثل همیشه با لبخند کنارم نشست. با اخلاق خوب و روح وسیعش با من سخن گفت، با لبخندی از سر تواضع که مهر و محبت در آن موج میزد. سعی کرد مرا قانع کند؛ اما من قانع نشدم. گفتم: «من حاضرم تو را بهعنوان شهید استشهادی در جنگ با صهیونیستها تقدیم کنم؛ اما در این نبرد، نه.»
پاسخ داد: «مادر جان، امروز زینب (سلامالله علیها) در خطر است. آیا دلت راضی میشود که برای بار دوم اسیر شود؟»
سر به زیر افکندم و به فکر فرو رفتم و بالاخره قبول کردم. امروز به شما میگویم من در این دنیا دو عزیز بیشتر نداشتم: حسین (علیهالسلام) و پسرم «عاهد». آنچه انجام دادم این بود که عزیزی را فدای عزیزی [دیگر] کردم.*
* بخشی از سخنان مادر شهید «عاهد محمد سعادة»، محل تولد: عربصالیم، تاریخ شهادت: 30 آوریل 2013
بریدهای از کتاب «سایهسار زینب (س)»؛ گلچینی از خاطرههای شهیدان و رزمندگان مدافع حرم حزبالله لبنان (صفحهٔ 77، با تصرف)
گردآوری و تدوین: موسسهٔ رسالات لبنان
انتشارات: نشر آرما
