سیاست مکارانه «بی بی سی» در قبال تحولات سوریه

حریم حرم - محدثه سادات نبی یان: در دنیای امروز، خوراک فکری مردم جهان توسط رسانه‌ها تولید می‌شود و در واقع فرماندهی ذهن مردم  به دست اصحاب رسانه است. فارغ از هر گونه تقید مذهبی و دینی، اخلاق رسانه‌ای اقتضا می‌کند تا منش و نحوه‌ی پرداخت رسانه به اخبار و وقایع در چارچوب حداقل‌های اخلاقی قرار داشته باشد. اما متاسفانه کمتر دیده می‌شود که رسانه ها، حتی به ظاهر معتبرترین و بزرگترین آن ها، نسبت به این قیود اخلاقی پایبند باشند.

اغلب رسانه‌ها در جهت منافع صاحبان امتیاز خود فعالیت می‌کنند و به نشر اطلاعات می‌پردازند. به همین دلیل در این میان آن دسته از مخاطبانی که از سواد رسانه ای کافی برخوردار نیستند، ممکن است مسحور اخبار یک طرفه‌ی آن ها شده و در قضاوت‌ها، تصمیم گیری‌ها یا حتی نگرش و جهان بینی خود دچار خطا شوند.

واکاوی یک خبر منتشر شده در رسانه مشهور انگلیسی

چند روز پیش سایت بی بی سی فارسی خبری مبنی بر پیوستن یک زن انگلیسی به یگان‌های مدافع زنان (YPG) را منتشر کرد و به تحلیل واکنش خانواده ی وی در مقابل این اتفاق پرداخت. این رسانه از قول پدر «کیمبرلی تیلور» می نویسد: «کیمبرلی می‌داند چه کار می‌کند. او باهوش و واقع‌بین است. او سرد و گرم چشیده است و همین موجب شد تا برای کمک به مردم گرفتار سوریه، به آن جا سفر کند. من بدون شک از راهی که او انتخاب کرد، حمایت نمی‌کنم. به او گفتم که این کشور به کسانی مانند او نیاز دارد و بریتانیا جای خوبی برای تاثیرگذاشتن روی تغییر جهان است، ولی متاسفانه دخترم با من موافق نبود.»

بر اساس آنچه پدر این زن انگلیسی در مصاحبه با «بی بی سی» گفته، او معتقد است فقط کسانی می‌توانند وضعیت مردم سوریه را درک کنند که از نزدیک فضای کنونی این کشور را لمس کرده باشند. وی همچنین عقیده دارد همرزمانش در گروه زنان مبارز کرد، برای دموکراسی مبارزه می‌کنند و از این رو به خود و گروهش افتخار می کند.

ظاهر امر حاکی از اقدامی بشر دوستانه یک فرد انگلیسی تبار است؛ زنی که نسبت به مردم جهان، حتی اگر هم نژاد یا هموطن او هم نباشند، دغدغه مند است. آن فردی که به گفته ی خود در رفاه پرورش پیدا کرده و فرزند یک خانواده ی فرهنگی است.

بی بی سی در این خبر به این نکته اشاره می کند که YPG از نظر برخی کشورها مانند ترکیه تروریست شناخته شده اما حاکمیت بریتانیا این گروه را در دسته ی گروهک های تروریستی قرار نداده است.
حال سوال این است که تا چه اندازه می‌توان به پایبندی بنگاه خبر پراکنی انگلیس به اخلاق رسانه‌ای و صداقت آن در قبال مخاطبانش اعتماد کرد؟

نگاهی به یک روایت تاریخی

در سال‌های اخیر برخی کشورهای غرب آسیا مثل عراق و سوریه با پدیده‌ای تروریستی به نام داعش دست به گریبان بوده‌اند. تهدیدات این گروه تروریستی به گونه‌ای بوده که هر کدام از کشورهای منطقه‌ی غرب آسیا و حتی برخی کشورهای اروپایی نیز نگران آسیب های وارد شده از سوی این گروهک بوده اند. گروهکی که تروریست بودن خود را با اقداماتی کم نظیر و به دور از خوی انسانی، به تمام مردم و دولتهای جهان ثابت کرده است.

اما چند درصد از مردمی که مشتریان اقسام گوناگون رسانه ها و اخبارشان پیرامون این گروهک هستند، درباره ی نحوه ی پیدایش اساس این جریان از اطلاعات کافی برخوردار هستند؟

در واقع گروهک تروریستی داعش برخاسته از مذهب جعلی «وهابیت» است که در ظاهر توسط فردی مردود از نظر علمای اسلام، به نام «محمد ابن عبدالوهاب» به وجود آمد. این شخص جایگاهی در بین مسلمانان نداشت اما بریتانیای کبیر، طبق برنامه ریزی‌های خود توسط یکی از جاسوسانش به نام «همفر» به این مذهب ساختگی حیات بخشید.

مستر همفر جاسوسی کارآزموده بود که علوم اسلامی را فرا گرفته و برای تربیت ابن عبدالوهاب مامور شد تا اسلامی جدید را به وسیله ی او به جهان عرضه کند.
برگه های تاریخ ورق خورد و اتفاقات گوناگونی که نقش دولت‌هایی همچون بریتانیا در به وقوع پیوستن آن‌ها انکار نشدنی ست، رخ داد تا دولت به ظاهر اسلامی عراق و شامات به نقطه ای که اکنون در آن قرار دارد، برسد.

شریک دزد یا رفیق قافله؟

با توجه به توضیحات بالا به این نتیجه می‌رسیم که فیلیپ تیلور در گفتگو با بی بی سی درباره ی دختر جنگجوی خود، به درستی درباره‌ی تاثیر بریتانیا بر تغییرات جهان سخن گفته است، همان طور که طبق شواهد و اسناد تاریخی، نقش انگلستان در پیدایش گروهک‌هایی همچون داعش مسئله ای واضح است. با توجه به ماهیت BBC، انتشار خبر پیوستن یک زن انگلیسی به YPG به تنهایی تعجب بر انگیز نیست؛ حیرت آور اینجاست که جنگیدن یک زن انگلیسی تبار زیر ذره بین این رسانه قرار می گیرد و به نوعی مورد تحسین قرار می‌گیرد اما همین رسانه کلامی از شجاعت‌ها و افتخار آفرینی‌های جوانان مسلمان  ایرانی، افغانستانی، عراقی، لبنانی و به طور کلی رزمندگان مقاومت در جنگ با گروه‌های تروریستی همچون داعش به میان نیاورده است.

بی بی سی از یک زن انگلیسی که با داعش می‌جنگد با افتخار یاد می‌کند اما بر رزمندگان مقاومت می‌تازد و آنها را مدافعان اسد می‌خواند. حتی عملکرد این رسانه در پوشش اخبار منطقه به گونه‌ای است که مخاطبان پر و پا قرص، یا در واقع «حامیان» آن گمان می کنند این کشورهایی مثل ایران هستند که در کنار داعش می‌جنگند و یا از آن حمایت می‌کنند! با این حساب، چطور می‌شود به رسانه‌ای اعتماد کرد که برای انتشار خبرهایش، فقط منافع صاحبان خود را در نظر می گیرد و حسگرهایش فقط موضوعاتی را دریافت می کنند که برای «بریتانیا» مهم باشد؟

آیا از نظر این رسانه‌ی مدعی دفاع از حقوق بشر، خون جاری در رگ‌های یک دختر انگلیسی و اعضای یگان مدافع زنان کرد، از خون رزمندگان مسلمان مقابل داعش رنگین‌تر است؟

لازم است تا مخاطبان رسانه‌های بی آغاز و پایان امروزی در راستای افزایش اطلاعات رسانه ای خود تلاش کنند تا ذهنشان مسموم از خوراک نا سالم و مشکوک این دسته رسانه ها نشود. رسانه‌هایی که هنوز مشخص نیست بر خلاف تمام ادعاهای پرطمطراقشان، شریک دزدند یا رفیق قافله!