آنچه میخوانید دلنوشتهای است از یک روز همراهی با مدافعان حرم عقیله بنیهاشم(س) در حلب سوریه:
نام اربعین که به میان میآید دلهای عاشقان اهلبیت(ع) روانه بارگاه ملکوتی حضرت اباعبدالله الحسین(ع) و حضرت ابوالفضل العباس(س) میشود. از کربلای معلی دوریم اما حتماً در بینالحرمین غوغا بهپا گشته، حتماً میلیونها نفر جمعیت به پابوسی اباعبدالله مشرف شدهاند، حتماً پیر و جوان، بزرگ و کوچک پای پیاده خود را به بینالحرمین رساندهاند اما کسی از حسرت مدافعان حرم برای حضور در این اجتماع عظیم آگاه نیست.
نام حسین(ع) که به میان بیاید دیگر کربلا و سوریه و شام معنا ندارد، نام زینب(س) و اسیران حسین(ع) که ذکر شود دیگر مسجد و حسینیه و سنگر فرقی ندارد، دلی که با نام حسین(ع) از سینه جدا میشود و به پرواز درمیآید برایش فرقی ندارد کجا باشد او به هر شکلی خود را به صحنههای روز عاشورا میرساند و دل عاشقش را پرواز میدهد.
امسال مدافعان پرشور حرم حضرت زینب(س) در شرایط سخت جنگی، عاشقانه اربعین حسینی را برگزار کردند، از یک مجلس ساده و بیریا روضهخوانی و سینهزنی که با کمترین امکانات برگزار شد تا ایجاد موکب کنار خیابانهای اطراف حلب برای توزیع میوه و چای برای اهل محل و رانندگان عبوری از جاده.
کاری بسیار ساده اما عاشقانه که مشخص میکند شیعه و عاشقان حسین(ع) هر کجا که باشند و در هر شرایطی دلشان با حسین(ع) است حال با گذاشتن چند پرچم و چند سبد میوه کنار خیابان یا در سنگر رزم و پشت خاکریز رودررو با دشمن این خاندان.
از جادهای با فاصله کم تا خط مقدم عبور میکردیم تا به محل برگزاری مراسم عزاداری ساده رزمندگان مقاومت برسیم که دو طرف خیابان با پرچم یا زهرا(س) و یا حسین(ع) که از دور نمایان بود روبهرو شدیم. چند متر جلوتر که رفتیم پرچمهای سیاه محرم و زرد فاطمیون توجهمان را جلب کرد و رزمندگانی که جلوی ماشینها را میگرفتند و برایشان چای و میوه تعارف میکردند، کاری که دیدنش در این مناطق دور از ذهن است.
پیاده شدیم و با بچهها وارد صحبت، میگفتند "درست است امسال قسمتمان نبود راهی کربلا شویم اما اینجا هم کربلاست"، دیگری میگفت "نذر برای حسین هرجا که باشد نذر است، امیدوارم امام حسین(ع) قبول کند از ما". با چند دقیقه رانندگی رسیدیم به محل برگزاری مراسم روز اربعین، سالن مدرسهای بدون هیچ امکاناتی حتی پنجره و شیشه که محافظ سرما باشد. چند پتویی انداخته بودند و روحانی برایشان از حسین(ع) و کربلا و اسیران کربلا و حضرت زینب(س) میگفت.
نوحهخوان، نوحه میخواند و رزمندگان عاشقانه سینه میزدند و از گرمای عشق حسین گرم بودند در آن سرمای طاقتفرسا.
منبع: تسنیم
نام اربعین که به میان میآید دلهای عاشقان اهلبیت(ع) روانه بارگاه ملکوتی حضرت اباعبدالله الحسین(ع) و حضرت ابوالفضل العباس(س) میشود. از کربلای معلی دوریم اما حتماً در بینالحرمین غوغا بهپا گشته، حتماً میلیونها نفر جمعیت به پابوسی اباعبدالله مشرف شدهاند، حتماً پیر و جوان، بزرگ و کوچک پای پیاده خود را به بینالحرمین رساندهاند اما کسی از حسرت مدافعان حرم برای حضور در این اجتماع عظیم آگاه نیست.
نام حسین(ع) که به میان بیاید دیگر کربلا و سوریه و شام معنا ندارد، نام زینب(س) و اسیران حسین(ع) که ذکر شود دیگر مسجد و حسینیه و سنگر فرقی ندارد، دلی که با نام حسین(ع) از سینه جدا میشود و به پرواز درمیآید برایش فرقی ندارد کجا باشد او به هر شکلی خود را به صحنههای روز عاشورا میرساند و دل عاشقش را پرواز میدهد.
امسال مدافعان پرشور حرم حضرت زینب(س) در شرایط سخت جنگی، عاشقانه اربعین حسینی را برگزار کردند، از یک مجلس ساده و بیریا روضهخوانی و سینهزنی که با کمترین امکانات برگزار شد تا ایجاد موکب کنار خیابانهای اطراف حلب برای توزیع میوه و چای برای اهل محل و رانندگان عبوری از جاده.
کاری بسیار ساده اما عاشقانه که مشخص میکند شیعه و عاشقان حسین(ع) هر کجا که باشند و در هر شرایطی دلشان با حسین(ع) است حال با گذاشتن چند پرچم و چند سبد میوه کنار خیابان یا در سنگر رزم و پشت خاکریز رودررو با دشمن این خاندان.
از جادهای با فاصله کم تا خط مقدم عبور میکردیم تا به محل برگزاری مراسم عزاداری ساده رزمندگان مقاومت برسیم که دو طرف خیابان با پرچم یا زهرا(س) و یا حسین(ع) که از دور نمایان بود روبهرو شدیم. چند متر جلوتر که رفتیم پرچمهای سیاه محرم و زرد فاطمیون توجهمان را جلب کرد و رزمندگانی که جلوی ماشینها را میگرفتند و برایشان چای و میوه تعارف میکردند، کاری که دیدنش در این مناطق دور از ذهن است.
نوحهخوان، نوحه میخواند و رزمندگان عاشقانه سینه میزدند و از گرمای عشق حسین گرم بودند در آن سرمای طاقتفرسا.
منبع: تسنیم
