علویه خانم یا 'ام منتظر' را شنبه این هفته زمانی که عازم تلعفر در 50 کیلومتری غرب موصل بودیم، ملاقات کردیم که با لباس رزم الحشدالشعبی در حال مدیریت پخت و پز یک پایگاه خدمت رسانی برای رزمندگان عبوری به منطقه بود.
علویه خانم، 60 ساله نشان می دهد ، اما پر غرور و محکم به این سو و آن سو می رود و بر روند فعالیت ها نظارت دارد و عوامل خدماتی را مدیریت می کند.
او که سال های قبل به همراه خانواده و فامیل، در مسیر زئران امام حسین در اربعین موکب راه اندازی می کرد، امسال در مسیر رزمندگان موکبش را براه انداخته است.
علویه و همراهانش از شهر بلد در 30 کیلومتری جنوب سامرا، اکنون در تقاطع القیاره _ تلعفر که با موصل 60 و با تلعفر 80 کیلومتر فاصله دارد، خیمه زده اند و این شب ها و روزها ، رزمندگانی که خسته مسیر حدودا 300 کیلومتری از بغداد را طی می کنند تا به منطقه عملیاتی برسند یا نیروهایی که بعد از درگیری های سخت یا ماموریت های محوله عازم بغداد هستند، آنجا دمی استراحت کرده و غذای گرم صرف می کنند و به روح پدر و مادر علویه خانم و سایر همراهانش صلوات می فرستند.
ام سهیل نیز زن سالخورده دیگری از شهر بلد نیز در همین پایگاه صلواتی همراه علویه خانم است که او هم زیر چادر لباس، رزم به تن دارد و بطور مستمر در حال آماده کردن بساط ناهار ، شام و صبحانه و میان وعده است و کتری های چای غلیظ عراقی شان هم همیشه براه است.
این پایگاه همانند گروه های الحشدالشعبی، کاملا مردمی و خودجوش است و علویه خانم می گوید: تمام هزینه اش را مردم بلد می پردازند و تا پایان دادن به داعش، هم نمی گذارند چراغش خاموش شود.
شنبه شب در همین محل استراحتی کردیم، غذایی خوردیم و چایی نوشیدیم و در برگشت روز دوشنبه هم آنجا چای نوشیدیم و سپس براه خود در مسیر بغداد ادامه دادیم.
پیشتر نیز یک مادر شهید را در یک پایگاه صلواتی در نزدیکی های القیاره دیده بودیم که لباس رزم به تن کرده بود و یک محموله از کمک های مردمی را از استان قادسیه عراق به منطقه آورده بود و این حکایت مادران جنگ علیه تروریسم در عراق است.
منبع: ایرنا
او که سال های قبل به همراه خانواده و فامیل، در مسیر زئران امام حسین در اربعین موکب راه اندازی می کرد، امسال در مسیر رزمندگان موکبش را براه انداخته است.
علویه و همراهانش از شهر بلد در 30 کیلومتری جنوب سامرا، اکنون در تقاطع القیاره _ تلعفر که با موصل 60 و با تلعفر 80 کیلومتر فاصله دارد، خیمه زده اند و این شب ها و روزها ، رزمندگانی که خسته مسیر حدودا 300 کیلومتری از بغداد را طی می کنند تا به منطقه عملیاتی برسند یا نیروهایی که بعد از درگیری های سخت یا ماموریت های محوله عازم بغداد هستند، آنجا دمی استراحت کرده و غذای گرم صرف می کنند و به روح پدر و مادر علویه خانم و سایر همراهانش صلوات می فرستند.
ام سهیل نیز زن سالخورده دیگری از شهر بلد نیز در همین پایگاه صلواتی همراه علویه خانم است که او هم زیر چادر لباس، رزم به تن دارد و بطور مستمر در حال آماده کردن بساط ناهار ، شام و صبحانه و میان وعده است و کتری های چای غلیظ عراقی شان هم همیشه براه است.
این پایگاه همانند گروه های الحشدالشعبی، کاملا مردمی و خودجوش است و علویه خانم می گوید: تمام هزینه اش را مردم بلد می پردازند و تا پایان دادن به داعش، هم نمی گذارند چراغش خاموش شود.
شنبه شب در همین محل استراحتی کردیم، غذایی خوردیم و چایی نوشیدیم و در برگشت روز دوشنبه هم آنجا چای نوشیدیم و سپس براه خود در مسیر بغداد ادامه دادیم.
پیشتر نیز یک مادر شهید را در یک پایگاه صلواتی در نزدیکی های القیاره دیده بودیم که لباس رزم به تن کرده بود و یک محموله از کمک های مردمی را از استان قادسیه عراق به منطقه آورده بود و این حکایت مادران جنگ علیه تروریسم در عراق است.
منبع: ایرنا
