شهید محمد رضا عسکری‌فرد

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمدالله و صلی الله و علی محمد و آله الطاهرین

خدا را شاکرم که توفیق خدمت در دفاع از حریم آل الله را نصیب این حقیر کرد و بنا بر وظیفه شرعی این وصیت را می‌نویسم.

از تک‌تک اعضای خانواده و ارحام و دوستان و همکاران گرامی خاضعانه حلالیت می‌طلبم و التماس دعا دارم. اگر به هر نحوی حقی از شما ضایع کردم، اکنون دستم کوتاه است. شما را به حق حضرت زینب (س) حلالم کنید. اگر هر کس به دانسته‌های خود عمل کند، وعده‌ی الهی است که علم به آنچه نمی‌داند بهره‌اش می‌شود و ای کاش هر کس توفیق عایدش شود. [در این لحظه که این چند خط را می‌نویسم به گذشته که می‌نگرم، می‌بینم چقدر عمر گران‌مایه را که می‌بایستی به نحو احسن در راه اطلاعت خدا صرف می‌کردم، ارزان از دست داده‌ام]. لذا از همه شما خواهش می‌کنم در حد توان کاری برایم بکنید. شاید مورد رحمت و مغفرت الهی قرار بگیرم.

خطاب به خانواده:

خدمت خانواده عزیز و دوست داشتنیم

سلام علیکم

امیدوارم که همواره در سایه امام زمان (عج) محفوظ باشید. چون قرار است مدتی پیشتان نباشم لذا مناسب دیدم چند خطی برایتان نامه‌ای بنویسم.

زینب جان امیدوارم در تمام مراحل زندگی موفق باشی و به رسالت واقعی ما مسلمانان که بندگی خدا و خدمت به مخلوقین است به نحو احسن انجام وظیفه کنی.

ببخشید اگر گاهی باعث آزرده خاطرت شدم. در ایامی که نیستم خواهش می‌کنم مواظب مادر و برادرانت باش. هر چند باشد شما بزرگ‌تر این خانواده‌ای بعد از پدر و مادر، اعتقاد من این است که اگر بخواهی و مدیریت زمان داشته باشی با اندکی حوصله، هم کارهای منزل و بچه‌ها به نحو احسن انجام می‌شود و هم انشالله در مدارج علمی و تحصیلی موفق خواهی بود.

آقا مجتبی، مرد خانواده، از اینکه در این مدت شاید زحماتت بیشتر شود مرا ببخش ولی به هر حال از مرد خانواده انتظار می‌رود بار منزل را به دوش بکشد.

پسرم لطفاً در ایامی که بابا نیست مواظب مادر، خواهر و برادر کوچکت باش. مبادا بگذاری فشار زندگی به آنان رنج دهد و در امورات کوچک همچون خرید منزل و یا رساندن خواهر و برادرت به مدرسه یار مادرت باش. سعی کن حداقل در این ایام برنامه‌ریزی بهتری برای خانواده داشته باشی و یار و مدد کارشان باشی با درس خواندن خوب، کمک به مادر، حداقل در امورات مربوط به حسین (بازی، مهد قرآن، تمارین، اشعار آن، نظافت منزل) حتماً ساعات خروج از منزل را برای بازی یا مسجد می‌روی به مادرت اطلاع بده تا نگرانت نشود و به خواهرت تا می‌توانی احترام بگذار و با سر گرم کردن حسین محیط خانواده را برای مطالعه او بهتر مهیا کن.

مجتبی جان ببخش اگر گاهی دلت را شکستم. ان شاء الله قول می‌دهم برگشتم برایت دوست خوبی باشم.

حسین بابا؛ من تو را و تمام اعضای خانواده را خیلی دوست دارم. اگر توانستی مانند همیشه و بلکه بیشتر، هر شب قبل از خواب مادر، خواهر و برادرت را ببوس و صبح‌ها با سلام کردن و صبح به خیر گفتن روحیه‌بخش خانواده باش.

همسر گرامی از اینکه هر از گاهی بار سنگین خانواده را به دستت رها کرده و دنبال کارهایم می‌روم حلالم کن. از اینکه بعضاً باعث رنجیده خاطر شدنت شدم واقعاً ببخش. من اینجا کنار حرم حضرت زینب (س) همواره دعاگویتان بوده و هستم. ان شاء الله روزی تمام نگرانی‌ها با ظهور منجی عالم بشریت به اتمام برسد. مبادا سنگینی بار خانواده کوه صبرت را بلرزاند.

اعتقاد من این است که اگر هر کس احساس کند دارد امام زمانش را یاری می‌دهد هم زندگی قشنگ‌تر می‌شود و هم خدا بهتر یاری‌اش می‌دهد.

شاید بگویی چه شده که این مطالب را می‌نویسم در حالی که سنت است هر مسافر بایستی قبل از رفتن وصیت نامه بنویسد. شاید مأموریت من کمی طولانی‌تر شود نگران نباش معلوم نیست اگر شد حتماً با شما تماس خواهم گرفت.

به هر حال همان گونه که قبلاً هم می‌گفتم ما الآن در سفریم و بالاخره به مقصد خواهیم رسید. همان سفر همیشگی، واقعی و متأسفانه مورد غفلت واقع شده.

راستی! به نظرت خدا ما را برای 60، 70 سال دنیا خلق کرده که چه بکنیم؟

آدم زرنگ آن است در این فرصت اندک بار سفرش را ببندد و برای آن جهان برنامه‌ریزی کند که متأسفانه من نداشتم. تو را به خدا دعایم کن بتوانم به این مطلب عمل کنم.

از صمیم قلب برای موفقیت و عمل به تکلیف شما دعا می‌کنم.

لطفاً سلام مرا به تمام فامیل و دوستان برسانید. اگر این سفر، سفر آخرم بود مرا حلال کنید.

از طرف من بچه‌ها را برایم ببوس.

خداحافظ

ملتمس دعا، محمد رضا عسکری فرد