رهبر گردانهای القسام، القاب بسیاری از اسرائیلیها گرفته: «شبح»، «سر افعی»، « پسر مرگ» و «گربهای با هفت جان!».
به گزارش روزنامه الاخبار، منابع اسرائیلی گزارش دادهاند در روزهای اخیر ارتش اسرائیل دو بار تلاش کرد تا «محمد الضیف» فرمانده گردانهای «عزالدین قسام» شاخه نظامی جنبش «حماس» را هدف قرار دهد، اما هر دو بار عملیات به شکست انجامید. «روزنامه آمریکایی نیویورک تایمز» هم به نقل از یک منبع اطلاعاتی نوشت «تا کنون هشت ترور نافرجام برای کشتن الضیف صورت گرفته است». اما شبح مورد اشاره رسانههای اسرائیلی کیست؟
نام واقعی او «محمد دیاب ابراهیم المصری» (ابو خالد) است که به او لقب «ضیف» یعنی مهمان دادهاند؛ به این دلیل که در خلال تعقیب و گریزهای دهه هفتاد میلادی، همچون مهمان در میان خانههای مردم، محل خود را تغییر میداد. او یکی از بارزترین رهبران نظامی فلسطینی معاصر بعد از مهندس «یحیی عیاش» محسوب میشود و رهبری بخش نظامی «حماس» و گردانهای آن را پس از توسعه ساختاری حماس، بر عهده دارد. «محمد الضیف» قبل از آنکه درگیری های کنونی در غزه پیش آید، پنج بار از سوء قصد جان سالم به در برده است. او همچنان اولویتدار ترین فرد تحت تعقیب اسرائیلیهاست.
از کودکی تا فرماندهی
«الضیف» در سال 1965 میلادی در شهر «خان یونس» در جنوب نوار غزه متولد شد. خانواده او از روستای «القبیبه» منطقه اشغالی «عسقلان» به غزه پناهنده شده بودند. او در یک خانواده بزرگ و میانهرو بزرگ شد. از کودکی به فعالیتهای دینی و حضور در مساجد پایبند بود. قبل از شکل گیری «حماس» توسط «شیخ احمد یاسین»، در طول دوران تحصیل در دانشگاه اسلامی، به جریان دانشجویی «الکتله الاسلامیه» پیوست و فعالیت جهادی خود را از این جنبش دانشجویی آغاز کرد. پس از آن، به اولین گروههای نظامی که توسط «حماس» تشکیل شده بود، پیوست. نخستین گروههای نظامی حماس به دستور اولین فرمانده «القسام»، «صلاح شحاده»، تشکیل شد. «شحاده» در سال 2003 توسط رژیم اشغالگر ترور شد.
در سال 1989 همزمان با تسلط رژیم اشغالگر بر نوار غزه، «محمد الضیف» دستگیر شد و 16 ماه را بدون محاکمه، در زندان سپری کرد. در زمان دستگیری، با شهیدان«شحاده» و «زکریا الشوربجی» به توافقاتی رسید. پس از آزادی از زندان، مخفیانه و بسیار محتاطانه، تشکیل گروههای نظامی سرّی در نوار غزه را آغاز کرد. سپس به کرانه باختری رفت تا شاخه نظامی جنبش حماس را در آنجا تاسیس نماید. او کسی بود که عملیات ربودن «نحشون واکسمن»، سرباز اسرائیلی را انجام داد.
بعد ازترور «یحیی عیاش»، عملیات انتقام خون همرزمش را در سال 1996 طی عملیات «انتقام مقدس» که منجر به کشته شدن دهها اسرائیلی شد، رهبری کرد. در ماه مه 2000، ماهها قبل از شروع موج دوم انتفاضه، حکومت خودگردان او را در غزه دستگیر کرد اما او موفق شد با آغاز انتفاضه از زندان فرار کند تا یک سیر پیشرفت و آهنگ توسعه در بخش نظامی حماس را به طور مخفیانه آغاز کند. این گونه بود که تعقیب و گریز و تلاش برای رسیدن به او افزایش یافت و صفتهایی مثل «سر افعی» و «پسر مرگ» را به او دادند.
سوء قصدها
در طول سی سال گذشته، الضیف 56 ساله، شخصیت چالش برانگیزی برای اشغالگران بوده است. صهیونیستها مدعیاند ااو مسئولیت برنامهریزی و اجرای دهها عملیاتی که صدها صهیونیست را به کام مرگ کشانده، بر عهده داشته است. در سالهای 2001، 2002، 2003، 2006 و 2014 پنج بار مورد سوء قصد برنامه ریزی شده قرار گرفت و از همه آنها جان سالم به در برد تا اینکه سیستم امنیتی اسرائیل به او صفت «گربهای با هفت جان» را داد. در آخرین تلاش برای ترور او در تابستان 2014، «وداد» همسر 27 ساله او، «علی» فرزند هفت ماههاش و دخترش «ساره»، در یک حمله هوایی به خانهای در محله «شیخ رضوان» به شهادت رسیدند.
برطبق آنچه «نیویورک تایمز» از یک مسئول کنونی و مسئول سابق اطلاعاتی رژیم صهیونیستی نقل میکند، در طی تلاشها برای ترور «الضیف»، او یک چشم و یک دست خود را از دست داده، از ناحیه ساق پا آسیب دیده و دچار آسیب شنوایی شده است. همچنین یک مقام ارشد اطلاعاتی اسرائیل ادعا میکند، در آخرین حمله به غزه در سال 2014، اسرائیل فرصت کشتن او را داشت اما از ترس شروع یک جنگ از این کار خودداری کرد. گزارش دیگری فاش میکند کرد که فرمانده گردانهای القسام قبلاً یکبار به هنگام خروج از غزه و رفتن به مصر، از یک کمین خطرناک نجات یافته است.
کلید صلح و جنگ در دستان الضیف
نام «الضیف» اندکی قبل از درگیریهای اخیر فلسطین خیلی به چشم آمد؛ زمانی که اهالی قدس در تظاهراتشان نام او را فریاد میزدند. اهالی سرزمینهای اشغالی چه در داخل مسجدالاقصی و یا در مناطق دیگری از بخش قدیمی قدس اشغالی یکصدا فریاد میزدند «ما مردان محمد ضیف هستیم». این شعار را حتی اهالی کرانه باختری و ساکنان اراضی سال 48 بارها و بارها تکرار کردند. این نشان دهنده جایگاه و اعتباریست که او در بین همه جناحهای فلسطینی از آن برخوردار است.
مرد معروف به «شبح» در مکانهای عمومی و رسانههای جمعی آشکار نمیشود و حتی اسرائیلیهایی که برای دست یافتن به او تلاش میکنند، تصویر جدیدی از او ندارند. همانطور که صهیونیستها اعتراف میکنند امروز او بیش از هر مقام دیگری در فلسطین، «حماس» و حتی در خود اسرائیل، کلید جنگ و صلح در غزه را در اختیار دارد. در این زمینه، وب سایت عبری «والّا» اظهار داشت که «الضیف» پس از گرفتن تصمیم به پرتاب موشکها به سراسر سرزمینهای اشغالی، موفق شد معادله جدیدی را بر اسرائیل تحمیل کند. «شمریت مئیر»، روزنامه نگار و نویسنده روزنامه «یدیعوت احرنوت» نیز معتقد است که اسرائیل هزینه گزافی بابت مقابله و دشمنی با ضیف پرداخت کرد.
تل آویو شکستش در ترور «الضیف» را اینگونه توجیه میکند که «او هدفی است که از توانایی بقای خارق العادهای برخوردار است. او پیچیدگیهایی بسیاری دارد. علاقه شدیدی دارد که از انظار دور باشد و هر باری که از ترور جان سالم به در میبرد، قداستش بیشتر میشود». همچنین «آوی دیختر»، رئیس سابق سرویس امنیتی شاباک درباره او میگوید: او یک مرد نظامی واقعی و شخصیتی است که اسرائیلیها حرفهای او را جدی میگیرند». همچنین افسر «شین بت» مسئول تعقیب و پیگرد او در غزه میگوید: «او بسیار فروتن و متواضع و از توانایی ذاتی بالایی برخوردار است، همه این ویژگیها او را به زندگی پنهانی سوق داد که این امر کار شین بت را برای رسیدن به او سختتر کرد».
