شهر «نُبُل» و «الزهرا» دو شهر شیعهنشین سوریه بود که مدت چهار سال در محاصرهی کامل دشمن قرار داشت. ساکنان این منطقه از شیعیان دوازدهامامی بودند. در تمام مدت محاصره هیچ کانال ارتباطی با مردم منطقه وجود نداشت، حتی آب و غذا هم از طریق هوایی به دستشان میرسید. یحیی یکی از شیعیان نبل و الزهرا بود که اطلاعات رزمندههای سوری در تیپ سیدالشهداء علیهالسلام را داشت. یحیی در یکی از شنودها متوجه شد که دشمن میگوید :«ساختمان سفید را با موشک بزنید!» یعنی دقیقاً محل استقرار نیروهای ایرانی! سراسیمه از پلهها پایین آمد که عمار را متوجه حمله دشمن کند، در همان لحظه براثر اصابت خمپاره، بدن نیمهجان یحیی که پر از تیر و ترکش شده بود، نقش زمین شد و علاوه بر ترکشهایی که به او اصابت کرده بود، دستوپایش هم دچار شکستگی شدید شد. چند شب بعد سردار همدانی به همراه عمار، اسماعیل، قدیر و چند نفر دیگر به ملاقات یحیی رفتند.
سردار همدانی از یحیی پرسید: «شما چرا ازدواج نمیکنید؟! نسل شیعه باید در این منطقه زیاد شود.» اسماعیل فوری گفت: «حاجآقا پول نداره. پول بدید بهش ازدواج هم میکنه، چرا نکنه، سه ساله نامزد داره!» سردار که از صراحت لهجهی اسماعیل خوشش آمده بود، پرسید: «خرج عروسیشون چقدر میشه؟» اسماعیل حاضرجواب ادامه داد: «حاجی 300هزار لیر!» بچهها همانجا از سردار قول گرفتند که هزینهی ازدواج یحیی را بدهد، اما دو روز بعد، خبر شهادت سردار رسید. اسماعیل که کنار قدیر ایستاده بود پشت دستش زد و گفت: «اَی بابا، قدیر حاجی شهید شد، حالا پول یحیی رو چی کار کنیم؟ بهش قول داده بودیم!»
قدیر نگاهی به اسماعیل انداخت و گفت: «نگران چی هستی، جور میشه.»
چند روزی که گذشت خوشحال و خندان آمد سراغ اسماعیل و گفت: «پول جور شد. هماهنگ کن بریم پیش یحیی.» با حاج سیاح رفتند ملاقات یحیی و هدیهاش را تحویل دادند.
قدیر آنقدر پیش مسئولان رو زده بود تا متقاعد شوند. دلش نمیخواست قول شهید همدانی روی زمین بماند. مبلغ هدیهای را که قول داده بود، گرفت و با پیگیریهایش رساند به دست تازهدامادی که تمام زندگیاش را در جنگ ازدستداده بود. یحیی از نیروهای مخلص سوری بود که جزو کادر اصلی فرماندهی مقاومت محسوب میشد.
بریدهای از کتاب «گردان به تو مینازد»؛ زندگینامه داستانی شهید مدافع حرم، قدیر سرلک (صفحه 201 تا 203)
نویسنده: زهرا اسدی
انتشارات: روایت فتح
