حریم حرم – زینب شعبانی: بیتردید قدم زدن در کوچه پس کوچههای زندگی یک «شهید» و تفحصِ آنچه منجر به آسمانی شدنش شده است، به واسطه مطالعه کتاب زندگینامهاش، بهخودیخود دلنشین و لذتبخش است. حال اگر روایت زندگی آن مرد آسمانی در قالب کتابی داستانی و به سبکی ادبی و هنرمندانه به تصویر کشیده شده باشد، جذابیت و ملاحت آن دوچندان خواهد شد. کتاب «کوچهباغ انار به ماندنم عادت نکن» روایتی ادبی-داستانی از زندگی شهید مدافع حرم، «سید احسان میر سیار» است که بر اساس خاطرات همسر ایشان، خانم «سیده فاطمه میرکریمپور»، به قلم «حمیدرضا بشیری فراز» به رشته تحریر درآمده است. این کتاب که به تازگی توسط انتشارات «روایت فتح» به جمع کتابهای با موضوع خاطرات همسران شهدا اضافه شده، میتواند منشأ اتفاقی تازه در خلق داستانهای زندگی شهدا باشد.
نویسنده در نگارش این کتاب کوشیده است داستان زندگی شهید را با بیانی ویژه و سبکی خاص برای مخاطب به تصویر بکشد. او در اثنای پرداختن به زندگی شهید، به مدد تعابیر لطیف و شاعرانه، اصطلاحات و کنایههای زیبا و توصیفات ظریف و دقیقش، اثری هنری خلق نموده است. جای جای صفحات کتاب انباشته از توصیفات ملیح و گیراست بهگونهای که در خط به خط آن احساسات خواننده برانگیخته میشود و کشش داستان برای او دوچندان میشود.
در ادامه، قطعهای از این تابلوی چشمنواز را به تماشا مینشینیم که نگارنده در آن کوشیده است لحظه وداع همسری عاشق و نگران با معشوق مسافرش را به زیبایی هرچهتمامتر به تصویر بکشد:
«سرش پایین است. از لای حلقههای اشک که کاسهی چشمم را لبالب پرکرده، تار و خیس به صورتش خیره میشوم. حالِ چشمهای او از حال چشمهای من بدتر است. انگار پاییز، زودتر از لنگرود، بساط بارانش را در هوای چشمهای او پهن کرده است. سرش را که بال میآورد تا قرآن را ببوسد، دانههای اشک از چشمهی چشمانش روی کویر خشک گونههای آفتابخوردهاش جاری میشود. تماشای اشک ریختن زن، پیش چشم مرد، مرد را هم به هم میریزد، اما اشک ریختن مرد در برابر زن، زن را فرو خواهد ریخت. مانند جامی بلوری که از دست رها شود و روی زمین فرود بیاید، هزار تکه میشود. هرچه حساستر؛ فروپاشی شدیدتر».
و کتاب لبریز از این تعابیر زیبا و توصیفات دلنشین است.
شیوه روایت خاطرات از زبان همسر شهید به اینسان است که او دو سال پس از شهادت و مفقودالاثر شدن همسرش دست به قلم میشود و خاطرات شیرین زندگی مشترکش با شهید را از روز خواستگاری تا لحظه شهادت بر روی کاغذ میآورد. مخاطب همراه با همسری عاشق و دلسوخته در قطار خاطرات شیرین گذشته سوار میشود و مهمان لحظههای زندگی این زوج آسمانی میشود. خواننده با فلش بکهای مکررِ داستان، بین گذشته و حال در سفر و رفتوآمد است؛ بهگونهای که توصیف حال و هوای کنونی زندگی همسر شهید و فرزندانش نیز در بطن روایتهای داستان جاری است.
افزون بر شیوه نگارشِ تحسینبرانگیز کتاب، از منظر محتوا نیز با اثری شایسته تقدیر مواجه هستیم. نگارنده در ترسیم شخصیت شهید و روایت زندگی او نیز موفق بوده است. با قدم زدن در کوچهباغ زندگی این شهید باشخصیتی آشنا میشویم که هیچ وابستگی به دنیا و متعلقات آن ندارد؛ او معتقد است مسیر بزرگ شدن از جاده رفاه و آسایش نمیگذرد. در جای جای زندگیاش میکوشد روی پای خودش بایستد، مسئولیتپذیر باشد و در مواجهه با مشکلات مقاومت و ایستادگی پیشه کند. او از اهالی محله سکوت است، کمتر لب به سخن میگشاید و بیشتر دست به عمل میزند. شهید «سید احسان میر سیار» دلداده زهرای مرضیه (سلام الله علیها)ست تا جاییکه به تأسی از مادر سادات پیکرش تا مدتها مفقود میماند. او اولین شهید تفحص در سوریه است. بعد از تفحص نیز پیکر مطهرش در روز شهادت حضرت زهرا (سلامالله علیها) تشییع و تدفین میشود. گره کور مشکلات زندگی او نیز در زمان حیات زمینیاش با توسل بر دامن پرمهر بانوی دوعالم باز میشود. شهید «سید احسان» با نامگذاری اولین غنچه انار زندگیاش به نام «زهرا» ارادتش به مادر سادات را کامل میکند.
میتوان کتاب «کوچهباغ انار به ماندنم عادت نکن» را یک تجربه متمایز در خلق هنرمندانه کتاب زندگی یک شهید به شمار آورد که خواندن آن جدای از لذتبخش بودن، برکات فراوانی خواهد داشت؛ آشنایی با زندگی شهیدی که مادیات و ظواهر دنیا نتوانست او را زمینگیر کند و از کوچهباغ انار زندگیاش دل کند و بهسوی معشوق حقیقی بال گشود. شهیدی که سه دخترش را، این غنچههای انار نوشکفته باغ زندگیاش را، به همسر صبور و متعهدش میسپرد و جانش را فدای آرمانهای والایش و همهی ستمدیدگان عالم میکند. بیشک او از ابتدا نیز اهل ماندن نبوده است ازآنجاکه از همان روز خواستگاری مسئله شهادت و مسافر بودنش را برای همسر آیندهاش پیش میکشد و به او تأکید میکند: «به ماندنم عادت نکن».
