حریم حرم - نازنین قنبری: وقتی نام تروریست را میشنویم چهره موجودات انساننمایی شبیه داعشیها یا هر گروهک دیگر را به یاد میآوریم که با در دست داشتن سلاحهای مختلف و یا با لباسهای سیاه داعشی یا هر لباس جنگی دیگر که رنگ و بوی خون دارد، مشغول تهدید و قتل و غارت هستند. اما در تصویری که تاکنون از تروریستها منتشر و دیده شده، آنها را با کت و شلوار و کراوات، در یک مراسم یا نشست در مکانی لوکس با آداب معاشرتی بی نظیر به همراه لبخند و ژستی انساندوستانه دیدهاید؟
وقتی مسئولیت انجام ترور سردار سلیمانی صراحتا توسط ترامپ پذیرفته و توسط سران برخی کشورهای اروپایی حمایت شد، این واقعیت به همه کسانی که اهل فکر هستند ثابت شد که جنتلمنهای پشت میز مذاکره، در واقع تروریستهای اصلی میدان قتل و غارت و ترور هستند. آیا میشود با یک داعشی بر سر منافع ملی کشورمان به توافق برسیم؟ پس چطور میشود به قول و قرار جنتلمنهای تروریست امید داشت. این گزاره را در بهترین حالت یعنی زمانی در نظر بگیرید که شما متن قراردادی را نوشته اید و اشراف کامل به آن دارید.
موضوع پیوستن کشورمان به گروه ویژه اقدام مالی، FATF و تصویب دولایحه مهم مربوط به آن یعنی CFT و پالرمو، بعد از ناکارآمدی برجام در برداشتن تحریمها مطرح شد. آمریکا شرط برقراری روابط اقتصادی و حذف تحریمها را پیوستن ایران به FATF عنوان کرده است؛ یعنی نهادی که توسط یکی از مقامات وزارت خزانه داری آمریکا اداره میشود و عربستان و رژیم صهیونیستی از اعضای کمیته ناظر یا داوران آن هستند!
ماهیت تعریف شده این نهاد، مبارزه با پولشویی و تأمین مالی تروریست است. ظاهر قضیه که بسیار منطقی است؛ تعدادی جنتلمنِ صلحطلبِ تروریستستیز، دنبال قطع تأمین مالی و فعالیتهای اقتصادی تروریستها هستند! از سویی آمریکا سپاه پاسداران انقلاب اسلامی را در لیست گروههای تروریستی قرار داده است. یعنی برای اولین بار نیروی رسمی یک کشور به عنوان تروریست معرفی میشود. با این حساب در صورت تصویب، کشورمان وارد معاهدهای میشود که سپاه را تروریست میخواند. سایر گروههای مبارز مقاومت مثل حزب الله و حماس هم این شرایط را دارند. علاوه بر اینها پیوستن به هر کنوانسیون یا معاهدهای که جای دیگر پخت و پز میشود و برای ما سر و تهش مشخص نیست، عقلانی نیست.
طبق این معاهده باید اطلاعات گردش مالی بانکها، بنگاهها و فعالیتهای اقتصادی خود را به صورت دورهای گزارش دهیم و نیروی رسمی نظامی کشورمان و محور مقاومت را تحریم کنیم! اگر عضور این معاهده شویم و به هر دلیل نخواهیم یا نتوانیم برخی موارد آن را اجرا کنیم، به بهانهای جدیدی تحریم میشویم. با این حال برخی در داخل اصرار دارند وارد این معاهده شویم. جالب این است که آخرین نگرانیهای کاخ سفید درباره اثر گذاری تحریمهایش علیه ایران، اندک مکانیزمهای باقی ماندهای است که تحریمها را دور میزند؛ آنها صراحتا گفته اند با پیوستن ایران به FATF و کنوانسیونها و لایحههای مرتبط با آن این مشکل را هم برطرف بر طرف کرد!
نگرانیهای آمریکا و اسرائیل بابت قدرت گرفتن محور مقاومت و تلاش آنها برای محاصره اقتصادی محور مقاومت قابل درک است اما چرا برخی در اخل واقعیتها را نمیبینند و هنوز هم برای حل مشکلات کشور به فکر مذاکره و قرارداد و ... هستند؟ از دستگاه دیپلماسی کشور انتظار میرود در مورد ترور سردار سلیمانی و همراهانشان از FATF بپرسد؛ بپرسد که چرا دربرابر تروریسم دولتی آمریکا بی تفاوت است؟ آیا ترور نیروهای نظامی یک کشور تعارضی با اهداف والای FATFدر جهت مبارزه با تروریسم و تأمین مالی آنها ندارد؟!
البته سوالهای زیادی میتوان از این نهاد به اصطلاح فرادولتی و بین المللی پرسید؛ به طور مثال اینکه این نهاد چطور نتوانسته چرخه مالی داعش در فروش نفت سوریه و بدست آوردن سلاح و تجهیزات را رهگیری کند؟ چطور در برابر رئیس جمهوری که اقرار به ترور شخص اول مبارزه با تروریست میکند، منفعل عمل کرد؟ چطور در برابر تروریست خوانده شدن سپاه پاسداران یعنی نیروی نظامی رسمی یک کشور ، حماس ،گروه مبارزه با اشغالگری و حزب الله هیچ واکنشی انجام نمیدهد؟ چطور زمانی که اوباما مشغول تربیت و تامین مالی و تجهیزاتی تروریستهای داعش بود، هیچ کاری نکرد؟
