حریم حرم

حریم حرم

از صبح خیلی زود کارش را شروع می‌کرد، گاهی حتی نماز صبحش را سر کار می‌خواند! و بعضی جلساتش را قبل از طلوع آفتاب تشکیل می‌داد؛ یعنی زمانی که سربازها هم هنوز خواب بودند!

در محل کار، راحت و بدون تشریفات بود. برایش فرقی نداشت مهمانش چه کسی و از چه رده‌ای است. ایرانی است یا خارجی! در حضور همه، یک جور رفتار می‌کرد.

یک اتاق ساده داشت که کف آن موکت بود، با میزی معمولی، دو خط تلفن و چند جلد کتاب. برایش میز امیری و میز لجستیک و ... برده بودند، ولی استفاده نمی‌کرد. بیشتر اوقات با ما غذا می‌خورد. بعضی وقت ها می گفتیم: «گرسنه ایم.» گرسنه می شدیم، به آبدارچی می‌گفت: «برو یه هندونه بخر.» بعد به ما می‌گفت: «این هم نون و پنیر، آا آا...»

به همه سفارش کرده بود: «به من نگید سردار. بگید برادر نصیری!»

از صبح خیلی زود کارش را شروع می‌کرد، گاهی حتی نماز صبحش را سر کار می‌خواند! و بعضی جلساتش را قبل از طلوع آفتاب تشکیل می‌داد؛ یعنی زمانی که سربازها هم هنوز خواب بودند!

در تاریکی صبح به محل کار می‌آمد و در تاریکی شب به خانه بر‌می‌گشت. وسط روز هم، اگر خیلی خسته می‌شد، فقط 5 دقیقه تلفن‌ها را می‌کشید و توی اتاقش روی موکت می‌خوابید!

*به نقل از مهدی کولیوند، دوست و همکار شهید

 

بریده ای از کتاب «برایم حافظ بگیر»؛ مجموعه خاطرات سردار مدافع حرم شهید «شعبان نصیری» (صفحۀ 126)

نویسنده: زینب سوداچی

ناشر: نشر شهید کاظمی

به اشتراک بگذارید:
دیدگاه ها1
احمدی : 7 سال پیش ، چهارشنبه 29 خرداد 1398 ساعت 17:02

سردار واقعی تو بودی حاج شعبان

دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط حریم حرم منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.

تصویر امنیتی
با ما همراه باشید
1 شیخ مجید؛ روحانی جهادی و انقلابی تمام عیار

یک جرعه کتاب

شیخ مجید؛ روحانی جهادی و انقلابی تمام عیار

او نبض پیرمردها و بچه‌ها را می‌گرفت و از روی آن، بیماری اشخاص را حدس می‌زد. در یک روستا، طریقهٔ صحیح حجامت کردن را یاد گرفت. بیان مسائل دینی به زبان ساده، از جمله دلایلی بود که باعث می‌شد مردم این محلات فقیرنشین، به جلسات شیخ مجید مشتاق بشوند. با صبر و حوصلهٔ تمام، به پرسش‌های شرعی جوانان، پس از تمام شدن منبرش، پاسخ می‌داد.

بارانی که مدافعان حرم را از آتش نجات داد

یک جرعه کتاب

بارانی که مدافعان حرم را از آتش نجات داد

دوباره بی‌سیم زدند و گفتند: «خانه را تکفیری‌ها آتش زده‌اند.» چند دقیقه‌ای نگذشته بود که باران گرفت و آتش اطراف خانه خاموش شد؛ دوباره آتش زدند. باز هم باران گرفت. تا سه بار باران، آتش تکفیری‌ها را خاموش کرد. باران به یاری مدافعان حرم آمده بود تا از آتش تکفیری‌ها در امان باشند.