حریم حرم - محدثه سادات نبییان: سلام حضرت صبر، سلام بانوی وفاداری... روز عید میلاد شماست و حرمتان امن است؛ حرمتان امن است چون ارادۀ خدا به آن تعلق گرفته است و این مردانی از خون حیدریاند که برای تحقق ارادۀ خدا، جان دادهاند. مردانی که اگر نبودند، حالا کدام زائر میتوانست در صحن باصفای شما قدم بزند و تاریخ را مرور کند؛ اشک دخیل ببندد بر مشبکهای ضریحتان و عشقبازی کند با حال و هوای «حرم»؟ مردانی که شعارشان «کلّنا عبّاسُکِ یا زَینب (س)» بود و هست... و پشت سر هر کدامشان، زنی ایستاده است که خون شما در رگهایش جاریست!
چه کسی گفته که خون، فقط از نسب ریشه میگیرد؟ مگر میشود زنی خون زینبی در رگهایش نداشته باشد و عزیزترین مرد زندگیاش را راهی میدان رزم کند؟ آن هم رزم با حیواناتی که هزار بار روی حرمله و خولی را سفید کردهاند! مگر میشود زنی با خونی غیر از خون شما در رگهایش، تصاویر مثله کردن بدن مردهای شیعه را ببیند و با دستان خودش، قرآن بر سر فرزند و همسر بگیرد و آنها را راهی دفاع از حرم کند؟ بانوی عزیز دمشق، ای خواهر خون خدا! ای پیامآور عاشورا! ای زینت امیر مؤمنان(ع)! ای آیینۀ زهرای اطهر(س)! میلادتان مبارک.
تمام مدعیان حقوق زن، به دنبال کدام الگو میگردند که قویتر از شما باشد؟ اگر کسی وجود قدسی زینب کبری (س) را در تاریخ درک کند، مگر میشود واله و شیدای دروغهای فمینیسم شود و در کارگری معدن و رانندگی تریلی به دنبال برابری بگردد؟مگر میشود کسی به شما اقتدا کند و دیگر احساس کمبودی در وجودش حس کند؟ مگر میشود زینبی باشی و به دنبال برابری با مردان بگردی؟
بانوی من! اقتدا به شما، تاریخ را به دست زنان پیرو مکتب امیرالمؤمنین (ع) رقم زده است. هر کجا را نگاه میکنی رد پای زنی در میان است! اگر دستهگلی به فرات داده شد؛ اگر سربازی در مرزهای شرق و غرب به شهادت رسید؛ اگر خرمشهر، کوفه نشد؛ اگر حرف امام (ره) زمین نماند؛ اگر لبخند به روی لبان حضرت ماه (مدظلهالعالی) نشست؛ اگر زینبیه امن شد؛ اگر «وهب»هایی هستند تا «حسین» زمانشان را تنها نگذارند؛ همه هنر زنهاییست که «ام وهب» گونه، نماز عاشقیشان را به امامت زینب (س) اقامه کردهاند! زینبوار، عبدالله و عون تقدیم کردهاند و شدهاند «مادر شهید»، زینبوار، حسین (ع) راهی میدان کردهاند و «خواهر شهید» شدهاند...
و زینبوار، جز زیبایی چیزی ندیدهاند و مرد زندگیشان را فدای آرمانهای مکتب کردهاند؛ شدهاند «همسر شهید»... که اگر نبودند زنانی چنین، مگر تاریخ به جز تاریخ کربلا رقم میخورد؟ مگر اتفاقی به جز تنها ماندن مسلم در کوفه میافتاد؟
ای آرام دل رسول خدا!
میلادتان مبارک! میلادی که دهنکجی میکند به هر چه فمینیسم و برابری و ادعای حقوق زن است! که اگر زنی زینبی باشد چه نیازی به مساویِ مردان شدن دارد؟ زینب (س) کدام افتخار را به دست نیاورده که زن زینبی باید به دنبال افتخار در شبیهِ مردان شدن باشد؟
میلادتان مبارک که حجت را بر هر چه زن در جهان است، تمام کردهاید...
کدام زن است که تاریخ کربلا را خوانده باشد و به زن بودنش افتخار نکند؟ کدام زن است که بداند یک زن، اسلام را حفظ کرده است و به دنبال هزار الگوی پوشالی دیگر بگردد؟ کدام زن است که وجود زینب (س) در تاریخ شیعه، برایش کافی نباشد تا تودهنی بزند به هر چه حرفهای زنانۀ ضد اسلام است؟ کدام زن است که آرزو نکند شبیه عقیلۀ بنیهاشم(س) متولد شود؟
اصلاً چه حقیر میشود این جنسیتها، این مرد و زن بودنها در مکتب زینب (س)... هیچ معیاری جز بندگی و عشقبازی با خدا ملاک نیست برای برتری... زن باشی یا مرد چه فرقی میکند وقتی ارزش در میزان ولایتمداری خلاصه میشود؟ در اینکه چقدر عاشق حسین (ع) زمانت هستی...
اگر امروز نامی از شیعه مانده است، اگر امروز ایران در امنیت نفس میکشد، اگر دنیا حیران مانده است مکتب مقاومت چه میکند که هیچ چیز مانعش نمیشود، مرهون خون شهیدانیست که قطرهقطره، این شجرۀ طیبه را آبیاری کردهاند؛ شهیدی که غیرتش به جوش آمده است برای زینبهای جهان!
اگر شهیدی هست، پشت سرش زنی ایستاده که به زینب (س) اقتدا کرده است... دنیا مرهون میلاد زینب (س) است و چه چرخه ایست این چرخۀ زینبی جهان! چه زیباست این دست به دست دادن مرد و زن، برای سربلندی امت رسول خدا...
میلادتان مبارک زینت پدر امت، که حضرت محمد (ص) فرمودند: «أَنَا وَ عَلِیٌّ أَبَوَا هَذِهِ الْأُمَّة» اگر به دنیا نمیآمدید، کائنات باید به دور کدام خورشید، طواف میکردند؟
