حمید داوود آبادی در سالگرد حادثه تروریستی راشدین در حلب و به خاک و خون کشیده شدن دهها زن و کودک اهل #فوعه و #کفریا نوشت: یک سال پیش در چنین روزهایی، اتوبوس های حامل مردم غیرنظامی فوعه و کفریا برای خارج ساختن آنان از محاصره تروریستها، در خروجی شهر صف بسته بودند.
کودکان که طعم تلخ چند سال محاصره، گشنگی و نداری را چشیده بودند، با مشاهده وانتی که ظاهرا حاوی چیپس و خوراکیهای کودکانه بود، به سمتش دویدند. دورش را گرفتند تا بعد از چند سال، مزه چیپس و پفک را بچشند!
وقتی کودکان دور وانت جمع شدند، تروریست وحشی چاشنی را زد و به یک باره آتش و انفجار، بدنهای ضعیف، ظریف و لطیف کودکان را چنان تکه پاره کرده که منطقه پر شد از خون و گوشت، دود و آتش.
در آن انفجار که تروریستهای زیر چتر حمایت آمریکا، عربستان و ترکیه مرتکب شدند، 128 نفر به شهادت رسیدند که از آنان، 80 نفرشان کودک بودند!
جنایت به این جا ختم نشد.یکی دو روز که از انفجار گذشت و تکه پاره کودکان را جمع کردند، متوجه غیبت حدود 60 کودک شدند که بین کشته ها نبودند. این 3 خواهر کوچک نیز جزو مفقودین حادثه هستند.
ولی آنها چه شدند؟ بعدا مشخص شد تروریست ها در شلوغی و اغتشاش بعد انفجار، به بهانه کمک، آنان را ربوده اند. مدتی بعد چند تایی از کودکان در اردوگاه های داخل ترکیه پیدا شدند درحالی بر روی بدن آنها جراحی صورت گرفته بود.
تجارت اعضای بدن انسان، جنایت کثیف دیگر حامیان تروریستها.
برای این ۳ خواهر و ۶۰ بچه دیگر که ربوده شدند و برای ۷۰۰۰ نفری که سال هاست در فوعه و کفریا در محاصره هستند، دعا کنید.
