حریم حرم: چند سالی است سرزمین شام درگیر فتنهای سهمگین است؛ فتنهای شوم از جنس تکفیر که برای ذبح انسانیت از سوی دشمنان همیشگی ملتهای مظلوم منطقه تدارک دیده شد. در همه این سالها جوانمردانی از ایران راهی سرزمین پر آشوب شام شدند تا مبادا اهداف جبهه کفر و تکفیر تحقق یابد؛ مدافعان حرم پای در میدان پرخطر مقابله با این فتنه گذاشتند تا انسانیت به مسلخ نرود و پای حرامیان به حریم مقدساتمان باز نشود.
مدافعان حرم، این جوانمردان روزگار، اما پیش از آن در میدان فتنهای دیگر از جنس نرم آب دیده شده بودند؛ آنها در روزهای پر التهاب فتنه 88 در داخل کشور و در کنار مردم خود حضور داشتند تا نگذارند امنیت و آرامشی که برایش هزاران شهید دادهایم، از بین برود.
در ایام منتهی به یوم الله 9 دی، پای صحبتهای همراهان مدافعان حرم نشستهایم تا خاطرات آنها را از فتنهی ۸۸ مرور کنیم. مدافعانی که از حریم ولایت و مقدسات دفاع میکنند و برایشان فرقی ندارد این حریم در کدام نقطه از جهان مورد تعرض واقع شده باشد.
شهید مسعود عسگری، رزمنده جوان مدافع حرم از جمله عاشقانی بود که به سختی در زمین خاکی میگنجید و مدام به فکر پرواز بود. شهید عسگری در فتنه 88 روز و شب را در دفاع از امنیت هموطنان خود سپری کرد و در فتنه شام نیز بیقرار مردم مظلوم و بی دفاع سوریه در برابر تروریستهای تکفیری بود. سرانجام نیز مزد بیقراریهای خود را گرفت و در روز بیست یکم آبان ماه 94 از زمین خاکی به سوی آسمان پر گشود.
برگ چهارم از پرونده «مدافعان حریم ولایت؛ از فتنه 88 تا فتنه شام» خاطرات روزهای تلخ فتنه 88 را با روایتگری مادر شهید مدافع حرم مسعود عسگری مرور میکند.
مسعود بسیجی بود؛ بسیجی هم کارش دفاع از انقلاب و ولایت است
فرزند من از کودکی در خانوادهای اهل دین و رعایت تقوا رشد کرد. در سنین بالاتر هم با دوستانی اهل ایمان حشر و نشر داشت. من حتی از دوران بارداری، در اعمالم مراقبت می کردم. ما خانوادهای اهل رعایت و شریعت داریم. مسعود ما بسیجی بود و بسیجی هم کارش دفاع از انقلاب و ولایت است. در دوران اوج فتنه مسعود زیاد در خانه نبود. با دیگر بسیجیان پایگاهشان، دائم در آماده باش بودند. آن زمانی هم که سران فتنه ابتدا به اسم انتخابات و تقلب اقدام به فتنه پراکنی کردند، مشخص بود که هدفشان مسائلی فراتر از انتخابات است. همه چیز را برنامه ریزی کرده بودند و مهرههایشان را چیده بودند. بچههای ما هم حواسشان بود، چون در جامعه بودند و از مسائل با خبر بودند. هنوز انتخابات تمام نشده بود که یک نفر ادعا کرد پیروز شده است. ذهنها را آماده میکردند برای فتنه و القای تفکر غلط تقلب، همسر آقای هاشمی به مردم خط داده بود که اگر تقلب شد در خیابانها بریزند. به دروغ گفتند تقلب شده است. همه میدانند که در آن حجم گسترده تقلب امکان ندارد. همهی شواهد و قرائن شاهد بر این بود که هدف تهدید رهبری و ولایت است.
بچههای ما 9 ماه از نظام و مملکتشان دفاع کردند
در این فتنهها عدهای با هدف و غرض نابودی نظام، قدم جلو گذاشتند. عدهای هم مردم عادی بودند که گول بازیهای سیاسی را خورده بودند و دروغ تقلب را باور کرده بودند. وظیفهی کسانی مثل فرزند من که بسیجی بودند و در بسیج فعالیت می کردند چیزی به جز حفظ نظام نبود. به خاطر انجام این وظیفه نزدیک به نه ماه، زندگیشان درگیر شده بود. مدام در رفت و آمد بودند. بچههای ما نزدیک به 9 ماه از نظام و مملکتشان دفاع کردند.
بلایی که اغتشاشگران بر سر دوستان شهید عسگری آوردند
افراد طرف مقابل متاسفانه ناجوانمردانه اینها را می زدند. سنگهای لبه داری داشتند که وقتی یکی از آنها به سر یکی از دوستان مسعود خورد، جمجمه اش کنده شد. این بچه را به زور زنده نگه داشتند. جوانی هم سن و سال مسعود بود که حالا زن و بچه دارد، اما ناگهان تمام بدنش قفل می کند، به این دلیل که آسیب به مغز او وارد شده است. این اتفاقات فقط به جرم اینکه این جوان2ها می خواستند از کشورشان دفاع کنند، امنیت کشورشان را حفظ کنند و نا امنی را از بین ببرند، برای اینها افتاد. بی گناه این بچهها را می زدند. لختشان میکردند و به آتششان میکشیدند.
مسعود در درگیریها حضور مستقیم داشت. خودش مجروح نشد اما برای دوستانش مجروحیتهایی پیش آمد. در آن زمان مسعود برای خودش پلاک گرفته بود و در گردنش میانداخت. میگفت اینها بچههای ما را شناسایی کرده اند و جوری میزنند که معلوم نشود چه کسی ما را مورد آسیب قرار داده است. مسعود تعریف میکرد که یکی از دوستانش را مقابل آپارتمانش با ماشین زیر گرفته اند؛ به نام تصادف و اینکه یک نفر به عابری زده است و فرار کرده. دیگری را در پارک گرفتند و گوشهایش را بریدند. مسعود میگفت بسیجیها را شناسایی میکردند و طوری که مشخص نشود صحنه سازی میکردند و به آنها آسیب وارد میکردند. این موارد برای مواقع خارج از درگیریها بود و در درگیریها هم که به طور مستقیم با بسیجیها درگیر میشدند.
اما مسعود میگفت ما در درگیریها اغتشاشگران را با تفنگ پینت بال میزدیم. هیچ آسیبی به کسی نمیرسید. مسعود تعریف میکرد که ساختمانی در گیشا داشتند و آنجا فیلمهایی را برای پخش در ماهواره میساختند. دروغها و نمایشهایی میساختند تا در ماهواره پخش کنند.
اما امثال مسعود در آن ایام پر التهاب، حتی حافظ امنیت همینها هم بودند! آن ها در کوچه و خیابان مراقب امنیت مردم بودند و فتنه گران، فقط به جرم داشتن ریش، به مردم آسیب می رساندند.
فرمان ولی برایش از هر چیزی مهمتر بود
علی رغم تهدیدهایی که علیه حضور در راهپیمایی شد مسعود در راهپیمایی 9 دی شرکت کرد. او علاقهی شدیدی به رهبر داشت. نزدیک به 2 سال از محافظین بیت رهبری بود. هر وقت مراسمی در بیت برگزار میشد با علاقه شرکت میکرد. سخنرانیها را شرکت میکرد و وقتی به خانه میآمد مجددا از تلویزیون نگاه میکرد و گاهی پیش می آمد که از اینترنت هم دانلود کند. بعد از آن هم مینشست و صحبتهای آقا را تحلیل میکرد. استوار پشت سر ولی خود ایستاده بود و این را با عملش ثابت میکرد.
اگر بخواهم از ولایت پذیری مسعود بگویم بهتر است به خاطرهای از او اشاره کنم. اوایل درگیریهای عراق، اینها با گردانشان به عراق رفتند تا کمک کنند. از آقا اجازه خواسته بودند، وقتی آقا گفته بود فعلا نیروهای خودشان حاضر هستند و در صورت نیاز ما مداخله میکنیم و در حال حاضر نباید نیرو بفرستیم، برگشتند. فرمان ولی برایش از هر چیزی مهمتر بود.
جوانهایی مثل مسعود از جانشان گذشتند بخاطر امنیت مملکتشان و برای حفظ اسلام. در فتنه ی 88 این هموطنانشان بودند که تهدید میشدند و در سوریه، این مسلمانان بودند که مورد اذیت و آزار دشمنان اسلام قرار گرفته بودند. امثال مسعود با وجود امکانات و تواناییهایی که داشتند از خودشان گذشتند بخاطر ظلمی که در گوشه ای از دنیا، نسبت به مسلمانی روا داشته میشد. اینها از خودشان گذشتند تا مسلمانان در آرامش باشند و اینها بر اساس آموزه های دینی ماست. بارها در روایات خوانده ایم که اگر ندای دادخواهی مسلمانی بلند شود و دیگران اعتنایی نکنند باید در مسلمانیشان شک کرد.
