آرزویم شهادت است و به فرزندم غبطه می‌خورم

سخت است عمری را به پای پسرت صرف کنی و وقتی آن نهال کوچک روزهای اول، سرو تنومندی شد او را تقدیم آرمانهایت کنی! اما مادران شهدا، بانوان روزهای سختند! پای سخن این مادران زینبی نشستن، لحظاتی را به ارمغان می‌آورد پر از شیرینی.

خالی از لطف نیست از دل این مادرها باخبر شوی! مادر مرد جوانی، متولد پانزدهم بهمن ماه 1363 که در آذر ماه 1394 به سوی اربابش، از حلب، پرواز کرد! گل پسری که خادم الشهدا، قاری برجسته قرآن کریم، محقق و پژوهشگر قرآنی، بسیجی جهادگر، نخبه و فعال بین المللی و دانشجوی کارشناسی ارشد مترجمی زبان عربی دانشگاه تهران بود. حالا هم بعد از پر کشیدنش، از او دو فرزند به یادگار مانده‌است.

آنچه می‌خوانید گفت و گوی حریم حرم با مادر شهید مدافع حرم، «حمیدرضا اسداللهی» است:

حال و هوای شما در این روز‌ها که داعش نابود شده است و جبهه‌ی مقاومت به پیروزی‌هایی دست یافته است چگونه است؟

من این پیروزی را به امام زمان (عج)، رهبرم، حاج قاسم سلیمانی که زحمت بسیاری برای این پیروزی کشیدند، تمام مدافعان حرمی که در این پیروزی سهیم بودند و به تمام مردم ایران تبریک می‌گویم. من افتخار می‌کنم که چنین فرزندی تربیت کردم. پسری که در نقطه‌ای دور از کشورش جانش را برای آرمان‌هایش تقدیم کرد. حمید به وظیفه‌اش عمل کرد.

واکنش مردم نسبت به شما در این روز‌ها چگونه بوده است؟

در این روز‌ها به ما تبریک می‌گویند. تلفنی و حضوری. به ما می‌گویند این پیروزی برای شماست چون فرزندتان را در این راه تقدیم کردید. ما هم این پیروزی را متعلق به همه‌ی مردم می‌دانیم. ان شاءالله که امام زمان (عج) زود‌تر ظهور کنند و ما آن روز را به هم تبریک بگوییم.

چه پیامی برای مردم دارید؟

رفتار ما باید طوری باشد که شهدا می‌خواهند. باید تا آخرین نفس از اسلام دفاع کنیم. من از وقتی پسرم به شهادت رسید، نه مشکی پوشیدم و نه دلتنگی کردم. مادر هستم و دلتنگ فرزندم می‌شوم، اما ته دلم راضیست و سخنم، سخن حضرت زینب (س) است که به جز زیبایی نمی‌بینم. اگر ما در کربلا بودیم نمی‌گذاشتیم حضرت زینب (س) آن همه آسیب ببیند و اذیت شوند. جوانانمان را هم به یاری امام حسین (ع) می‌فرستادیم. حالا هم بعد از گذشت چندین سال نگذاشتیم تا حرم حضرت زینب (س) تخریب شود یا دشمنان بتوانند توهینی به حرم اهل بیت (ع) کنند. مدافعان حرم رفتند تا از حرم حضرت زینب (س) و حریم اسلام دفاع کنند. ما آرامش کنونیمان را مدیون آن‌ها هستیم.

وضعیت آگاهی مردم را در این روز‌ها و در مواجهه با این واقعه‌ی مهم، نسبت به آگاهی و  واکنش آنان در رویارویی با پیشرفت‌های رزمندگان در ۸ سال دفاع مقدس چطور ارزیابی می‌کنید؟

مردم ما نسبت به گذشته آگاه‌تر شده‌اند و با شهدا آشنا هستند. مدتی بود که دفاع مقدس داشت از یاد می‌رفت. اما شهدای مدافع حرم حال و هوای دفاع مقدس را برای مردم زنده کردند. ما مدیون شهدای دفاع مقدس هستیم و بچه‌های ما هم پای درس همین شهدا دفاع از ناموس و وطن و حریم اسلام را آموختند. من در زندگینامه‌ی شهدای مدافع حرم می‌خوانم که برای شهدای دفاع مقدس یادواره می‌گرفتند و با آن‌ها مانوس بودند. این شهدا از شهدای دفاع مقدس الگو گرفتند.

پسرتان با کدام یکی از شهدا مانوس بودند؟ از کدامشان بیشتر الگو می‌گرفتند؟

دایی و عموی آقا حمیدرضا به شهادت رسیده‌اند. الگوهای ایشان برادر من، شهید «سید علیرضا مصطفوی» و برادر شوهرم شهید «جواد اسداللهی» بودند. پایگاهی داشتند به نام شهید آوینی و خیلی به ایشان هم علاقه داشتند. در دوران راهنمایی بین خودشان و دوستانشان اسم انتخاب کرده بودند. حمید آقا که شبیه آقای باکری بود به نام باکری شناخته می‌شد! شهید هادی ذوالفقاری هم از دوستان صمیمی فرزندم بود.

فرزندتان درباره‌ی ظهور و امام زمان (عج) صحبتی می‌کردند؟ رابطه‌ی ایشان با امام زمان(عج) چگونه بود؟

پسرم خیلی به امام زمان (عج) علاقه داشت و مرتب به جمکران می‌رفت. در قسمتی از وصیتنامه‌اش از امام زمان (عج) می‌خواهد که در زمان ظهور از یاران حضرت باشد. از آنهایی که از قبر بیرون می‌آیند و شمشیر به کمر بسته‌اند و در رکاب امام زمان (عج) سربازی می‌کنند. این قسمت بر سنگ مزار ایشان هم نوشته شده است.

چه انتقادی به وضعیت رسانه‌ها دارید؟ چه انتظاری از کسانی که صدایشان به مردم می‌رسد دارید؟

در مملکتی که نامش جمهوری اسلامیست، ما از این وضع حجاب در جامعه راضی نیستیم. بی‌حیایی در جامعه رواج پیدا کرده است و کسی جلوی این روند را نمی‌گیرد. چرا باید در زیارتگاه‌ها حتما چادر سر خانم‌ها باشد ولی در اداره‌ها و مکان‌های دیگر این قانون‌ها وجود ندارد؟ خیلی وقت‌ها تذکر می‌دهیم، با رو و زبان خوش در مورد حجاب می‌گوییم اما می‌گویند به شما ربطی ندارد! اکثر این شهدا از بدحجابی و بی‌حجابی زجر می‌کشیدند. پسر من همیشه به حجاب سفارش می‌کرد. به من می‌گفت که در مجالس نامناسب شرکت نکنم. با بعضی افراد رفت‌وآمد نکنم. بسیار روی حجاب حساس بود. من از مسئولان می‌خواهم که نگذارند خون شهدا به هدر رود. انتقاد من به مسئولین همین است! به ما می‌گویند ما مدیون شماییم و نمی‌خواهیم شما ناراحتی داشته باشید. من هیچ توقعی از هیچ رسانه‌ای ندارم. اما می‌خواهم که این بی‌حجابی‌ها، این بی‌حیایی‌ها جمع شود! خیلی از طلاق‌ها به خاطر همین مسائل است. محرم و نا‌محرم در خیلی از اداره‌ها و شرکت‌ها بی‌معنا شده است. من راضی نیستم. خیلی از خانواده‌های شهدا هم که من با آن‌ها صحبت کرده‌ام از این وضعیت راضی نیستند. بعضی اوقات با وضع نامناسبی از حجاب و آرایش می‌آیند با ما مصاحبه می‌گیرند! یک بار همسرم به ایشان گفت اگر پسر من اینجا بود شما را راه نمی‌داد! کسی که می‌خواهد درباره‌ی یک شهید مصاحبه بگیرد نباید با وضع نامناسب حجاب و بدحجابی بیاید! به همسرم گفتم اگر کسی بخواهد با این وضعیت از من مصاحبه بگیرد من با او صحبتی نمی‌کنم.

آرزویتان به عنوان یک مادر شهید چیست؟

من به فرزندم غبطه می‌خورم. هر کدام از این شهدا نمونه و الگو هستند و رفتار و سکناتی شبیه به هم دارند. آرزویم این است که مرگم با شهادت باشد و ظهور امام زمان (عج) هر چه نزدیک‌تر شود. از خدا می‌خواهم رهبر را برایمان حفظ کند و به سردار سلیمانی سلامتی بدهد. بچه‌هایم عاقبت به خیر شوند. ان شاءالله امام زمان (عج) را ببینیم. پیروزی کشورمان و اسلام را ببینیم.