«باید خون بدهیم... والسلام!»

«عاشق شهدای گمنام بود. تو مناطق عملیاتی که می‌رفت، سرش رو می‌گذاشت روی خاک و تو سجده زار می‌زد. ما به زور بلندش می‌کردیم. این‌قدر گریه می‌کرد که بی‌تاب می‌شد. بعدها از دوستانش شنیدم که سید گفته: تو خواب امام حسین(ع) را دیدم. به آقا عرض کردم: آقا جان به فدایت شوم، آیا زمان بریدن سرتان درد داشتید؟ امام فرموده بودند: اصلا و ابدا... سید در همان عالم خواب گفته‌بود: آقا جان پس من هم دوست دارم بی سر شهید شوم.»

***

«برادر علی غیبی می‌گفت: یک ماه قبل از شهادت سید، بزرگان فرهنگی شهر جلسه‌ای را در خصوص انجام کارهای فرهنگی و جذب جوانان برگزار کردند. همه دوستان دغدغه این رو داشتند که در فضای خاص شهرها، آسیب‌های بسیار زیادی دامن جوان‌های ما را گرفته و خیلی راحت این جوان‌ها را از دامن اهل‌بیت (علیهم السلام) جدا می‌کنند و در دامن دشمن می‌اندازند. لذا ما باید دنبال چاره باشیم.
من و سید هم جزو افراد جلسه بودیم. هر کدام از دوستان نظرات مختلفی دادند. اما سید در عالم دیگری بود، فقط لبخند می‌زد! خیلی از طرح‌ها رو هم نقد می‌کرد. منتظر شدم ببینم سید خودش چه طرحی می‌خواد ارائه بده.
نوبت به سید رسید، با حالت خاصی صحبت‌هاش رو شروع کرد:
بسم الله الرحمن الرحیم. ضمن عرض سلام محضر همه رفقا و دوستان عزیزم. با عرض معذرت بنده با همه احترامی که به نظرات رفقا دارم، اما هیچ کدام از نظرات دوستان رو در شرایط فعلی کارگشا نمی‌دانم، الان در شرایط خاصی قرار داریم، به نظر من اگر بخواهیم فضای معنوی و سالمی رو در جامعه ایجاد کنیم باید خون بدهیم! اگر در زمان جنگ فضای شهرهای ما پاک بود به برکت خون‌های مطهر شهدا بود. به اعتقاد من الان هم ما احتیاج به این خون‌ها داریم و در شهر ما هم باید مجدد عطر شهادت بوزد تا شهر معطر بشهو بنده نظر خاص دیگه‌ای ندارم. والسلام...
با شناختی که از سید داشتم حرفش رو تایید کردم اما باور نمی‌کردم که انقدر زود، سید حرف خودش رو عملی کنه، یک ماه بعد خبر شهادت سید در شهر پیچید.»
***
«خبر رسید پیکر سید برگشته. همراه یکی دو نفر از رفقا رفتیم معراج شهدای تهران جهت شناسایی پیکر. وقتی بالای پیکر رسیدم، پاهایم سست شد. [پیکر شهید سر نداشت و به راحتی قابل شناسایی نبود.] پیکر رو نشناختم. نشستم بالای سرش. خیلی تلاش کردم تا بالاخره پیکر سید رو از روی لباس‌هایش شناختم.»

بریده‌ای از کتاب «مهمان شام» ، زندگی‌نامه و خاطرات شهید مدافع حرم، مهندس «سید میلاد مصطفوی»
بخش‌هایی از صفحات 159 تا 161
انتشارات شهید ابراهیم هادی