کویتی پور در بخشی از این مراسم گفت: مملکت ما اسیر سرنوشتی شد که جنگ را به آن تحمیل کردند. توطئه هایی علیه آب و خاک ما انجام شد و بعد از این هم ادامه خواهد داشت. زادگاه من خرمشهر، درگیر جنگ تحمیلی بود. آن زمان اشعار حماسی ما با نمک نام فرزندان زهرا (س) نوشته می شد که تاثیر زیادی بر روحیه رزمندگان خرمشهر می گذاشت. همچنین بازتاب ۴۵ روز مقاومت از مرز شلمچه تا «سقوط» و «آزادی» خرمشهر که البته مردم آن اعتقادی به این دو واژه ندارند در ملودیهای آن زمان دیده میشد که به اعتقاد من به همین دلیل به دل مردم نشست چون مالکیت آن برای خداست و من فقط اجرایش کردم. بعد از جنگ در کنار موسیقی، باور اصلیم این بود که بتوانم کاری برای این مردم انجام دهم.
این خواننده درباره اینکه چرا در این سالها کم کار بوده است، اظهارکرد: از مسئولان فرهنگی دلخورم زیرا خیلی از آنها در حد یک تلفن هم تلاش نکردند در این سالها کاری انجام دهند. من خودم را کسی نمی دانم، ولی محبت مردم بود که باعث شد بعد از ۱۲ سال کار جدیدی ارائه دهم. یک نقد اساسی هم به خواننده هایی دارم که از ملودی هایی استفاده می کنند که مناسب شان اشعار نیست و برای مردم خاطرات دیگری زنده می شود.
وی افزود: آن ملودی که مال خداست، به دل مردم می نشیند چون از جایی کپی نشده است. متاسفانه برخی از این خواننده ها حرمت ها را نگه نمی دارند. ملودی هایی که پیشتر از ماهواره پخش شده، شان فرزندان زهرا (س) را پایین می آورد.
شهدای مدافع حرم واقعاً مظلوم هستند
کویتی پور با اشاره به اینکه امید دارد این نماهنگ شروعی دوباره برای کارهایش باشد، عنوان کرد: برای آمدن روی صحنه دغدغه های زیادی دارم ولی متاسفانه کسی دل نمی سوزاند. فکر نمی کنم درست باشد برای رسیدن به این خواسته ها التماس کنم.
امیدوارم این قطعه و نماهنگ شروعی باشد که بعد از این بتوانیم چند اثر هنری بر جای بگذاریم. شهدای مدافع حرم واقعاً مظلوم هستند و در این مقطع حساس واقعاً کاری با ارزش انجام می دهند. متاسفم که برخی این شهیدان را پولکی می دانند و این واقعاً ناراحت کننده است.
وی همچنین در سخنانی به شهدای مدافع حرم اشاره کرد و گفت: به زعم من این شهدا بسیار مظلوم هستند زیرا در زمان جنگ تحمیلی وقتی شهیدی به میهن آورده میشد همه مردم برای استقبال میرفتند و مراسم باشکوه برگزار میشد ولی این شهدا غریبانه تشییع میشوند و متاسفانه برخی شایعات و اطلاعات نادرست هم درباره آنها به وجود میآورند.
نان صدایم را نخورده ام
کویتی پور پس از پخش این ویدیو در پاسخ به این پرسش که برنامههای آینده شما به ویژه برای ماه محرم و صفر چیست، بیان کرد: برخی فکر می کنند ما خیلی راحت روی صحنه می رویم ولی اتفاقا نسبت به ما حساس تر هستند. برای ارائه کارهایم دوست دارم فضایی جدا از ماه محرم را تجربه کنم. به تازگی قطعاتی در گونه های اجتماعی، حماسی و عرفانی آماده کردم که دوست دارم مردم بشنوند و اگر تمایلی از طرفشان وجود داشت با دست پر روی صفحه بیایم.
این خواننده دفاعمقدسی درباره دریافتی خود از جدیدترین کاری که منتشر کرده است نیز توضیح داد: چندی پیش تهیه کننده برای کار دیگری سراغ من آمد و حرف این نماهنگ هم مطرح شد. آقای سراجی از من پرسید که چقدر دستمزد می گیرید، من هم گفتم بعد از دو دهه رفاقت این حرفها خیلی جایی ندارد. من تا الان نان صدایم را نخورده ام و برای این کار هم ریالی دریافت نکرده ام چون معتقدم باید در عمل هم مثل شعارهایی که می دهیم باشیم. افتخار می کنم که ۳۰ سال است از جایی حقوق نگرفته ام، اجاره نشین هستم و از شهرم خرمشهر آواره هستم.
وی ادامه داد: حتی تمایلی به اینکه تصویرم در نماهنگ باشد، نداشتم ولی با صحبت هایی که مطرح شد با خودم گفتم کاری است که شروع کردم و باید تا آخرش پیش بروم. خیلی برایم جالب بود که ابتدای اجرای این نماهنگ با اذان ظهر شروع شد و برداشت اول با اذان مغرب به پایان رسید. فردای آن روز هم دقیقاً همین جریان تکرار شد و بدون اینکه ما خودمان بخواهیم، اولین تصویربرداری هم در قطعه شهدای گمنام ضبط شد که خداحافظی با این پروژه باز با اذان همراه بود. اینها اشاراتی است که ما در جبهه جنگ تجربه کرده بودیم و من واقعاً امیدوارم که شان و عظمت شهدا در کار ما حفظ شده باشد.
غلامعلی کویتیپور خواننده نماهنگ «حریم» در پاسخ به پرسشی مبنی بر اینکه برخی از هم دورهایهای او مانند صادق آهنگران تبدیل به یک چهره سیاسی شد ولی او یک چهره مردمی دارد، عنوان کرد: جنگ مقوله خودش را داشت. بعد از جنگ هر کسی به دنبال مشکلات زندگی خود رفت، مسیر زندگی من هم دست خودم نبود به طوری که از زادگاهم دور شدم و سرنوشت من اینطور رقم خورد. باید بگویم ۳۰ سال پیش و همزمان با دوران جنگ وقتی صدای من از رسانه ملی پخش شد برخی از رفقای نزدیکم با من شوخی می کردند و برخی از آنها به من تبریک می گفتند.
مداح نیستم، حماسهخوانم
وی افزود: من دیدم که به راستی اتفاقاتی در حال رخ دادن است به همین دلیل با خدای خودم پیمان بستم و گفتم معرفت این صدا را به من بده که با مردم باشم و از بالا به مردم نگاه نکنم. این را هم باید بگویم که من خودم را مداح نمی دانم بلکه من حماسهخوان هستم.
خواننده نماهنگ «حریم» در پاسخ به پرسشی مبنی بر اینکه پیش از این قرار بود کنسرت او برگزار شود ولی اجازه برپایی آن داده نشد، گفت: اینطور نیست که به من اجازه نداده باشند تا کنسرت برگزار کنم بلکه مدیران سالن هایی که قرار بود در آن مکان ها به اجرا بپردازیم، خلف وعده کردند. من می توانستم روی صحنه بروم و بخوانم، اما به هر حال نوازنده های من احتیاج به تمرین داشتند. در این رابطه مسئولان سالن میلاد و وزارت کشور به وعده های خود عمل نکردند این در حالی است که ما مجوزهای لازم را داشتیم. بنابراین اگر سالن ها همکاری کنند بهزودی این اتفاق می افتد.
کویتیپور درباره اینکه صدایش در نماهنگ «حریم» مانند قطعات خاطرهانگیز او نیست، بیان کرد: آن صدا و زنگی که در آن وجود داشت مربوط به دوران جنگ و نفسی که شهدا برای آن داشتند، بود. الان ۳۰ سال از آن موضوع گذشته است. به یاد دارم ۲ سال بعد از جنگ در یک برنامه ای در قم بودیم که پسربچهای نامه ای برایم آورد و گفت این برای شماست. وقتی نامه را خواندم دیدم که در آن نوشته است صدای شما شباهتی به دوران جنگ ندارد. در همان زمان به دوستانم گفتم این طبیعی است زیرا ۲ سال از جنگ گذشته است. پس اینکه صدای موجود در نماهنگ «حریم» شبیه دوران جنگ نباشد، طبیعی است زیرا ۲۵ سال از آن دوران گذشته است. من آن زمان ۲۰ سال داشتم، اما الان ۶۰ ساله هستم.
مسئولان فرهنگی حمایت نکردند، خودم آستین بالا زدم
کویتی پور هم در توضیح مجدد تفاوت صدای نوستالژیک خود با آنچه در این موزیک ویدیو شنیده میشود، عنوان کرد: وقتی آلبومی منتشر می شود همه افراد تمامی قطعات موجود در آن را دوست ندارند بلکه برخی از قطعات بیشتر به دل افراد می نشیند شاید آهنگ های بعدی را بیشتر دوست داشته باشند.
خواننده نماهنگ «حریم» در پاسخ به اینکه آیا به سراغ سبک جدیدی می رود یا نه؟ گفت: من سبک خاصی ندارم بلکه سبک من، سبک کویتیپور است. به یاد دارم در زمان جنگ یکبار یکی از شاعران به من گفت شعری سروده ام که فقط در سبک تو است، اما من به او گفتم که من در هر سبکی آهنگ می خوانم. یادم می آید که به من خواننده ارزشی می گفتند البته هنوز هم میگویند، اما از نظر من ارزشی ها شهدا بودند که رفتند امیدوارم پاسدار خون آنها باشیم.
وی درباره مداحی هایی که این روزها شکل بدی به خود گرفته است، گفت: باید بگویم سلیقه ها و ذائقه ها عوض شده است. قبلترها اگر خواننده ای وسط دور می رفت و یک ملودی سبک می خواند، ریش سفیدها به صورت محترمانه عذر او را می خواستند، اما حالا کارهای مندرآوردی بسیار زیاد شده است.
این خواننده و رزمنده افزود: مسئولان فرهنگی از من حمایت نکردند به همین دلیل حالا آستین بالا زده ام که خودم کاری کنم. در حال حاضر قطعاتی تولید می شود که هیچ پیامی ندارند و در عین حال ماندگار نمی شوند به نظرم باید فکری به حال این اوضاع کرد
.کویتی پور در پایان عنوان کرد: ما می بینیم که در کشورهای دیگر به یک بچه ۱۳ ساله که خواننده شده اهمیت زیادی می دهند به صورتی که او می تواند آلبوم خود را منتشر کند و برای او در یک سالن ۱۲ هزار نفره کنسرت برگزار می کنند، ما در کشور ما این اتفاق نمی افتد به گونه ای که برخی گوشه نشین شده اند. البته گاهی هم اتفاقات جالبی می بینیم برای مثال گاهیاوقات می بینیم از شخصی آهنگی ارائه می شود که پیش از آن به او گفته ایم که یک جایی از آهنگ تو مشکل دارد، اما او به همان صورت به کارش ادامه می دهد و بعد متوجه می شود که کارش مشکل دارد.
منبع: فارس
