این مادر شهید که از حدود سه ماه قبل تا کنون منتظر برگشت جسد پاک فرزند مفقود الأثرش است، در نامه اش می نویسد:
«عید قربان است... بالاترین معانی ازخودگذشتگی در این روز معنی می شود... فرزندم جانت را تقدیم به قربانگاه شهادت کردی.
در حالی که غصه در قلب و اشک درچشم است، شادی در این عید هرگز درب ما را نخواهد زد.
علاء... پسر گرانمایهام... آخرین دیدارت با سید حسن نصرالله یک دیدار عادی نبود در حالیکه با روح شهادت برگشتی... و من مادر شهید با تمام تواضع و افتخار درود و احترام می فرستم به سید حسن نصرالله که از دو سال قبل فرزندش را تقدیم کرد و انتظارش طولانی شد تا اینکه با شهادتش برگشت. هرگز نمی گویم که با شما همدردی میکنم زیرا که قربانیان ما در مقابل بزرگترین و عظیم ترین قربانیان شما خجالت زده می شوند.
از خداوند طلب صبر و دیداری زیبا می نمایم و از اعماق قلبم سلام و درود می فرستم به تمامی مجاهدان و رزمندگانی که در این روزهای مبارک در جبهه های جنگ حضور دارند».
شهید «مصطفی علاء»؛ ورزشکار و دانشجوی دانشگاه AUT آمریکا
شهید «علاء مصطفی علاء الدین» با نام جهادی «ساجد»، از اهالی شهر صرفند در جنوب لبنان بود که سه ماه قبل در 18 ماه ژوئن میلادی/خرداد ماه و همزمان با سالگرد دوست شهیدش «علی منانا»، در جنوب حلب سوریه به شهادت رسید و پیکر مطهر او هنوز همچنان در دست تروریستهای تکفیری است.
شهید علاء دانشجوی سال اول رشته مهندسی آب از دانشگاه AUT آمریکا بود.
شهید علاء تک پسر خانواده و فردی متواضع و مؤدب و دارای قلبی بزرگ بود و در میان اهل روستا محبوب بود. او به خندههای منحصر به فردش معروف بود. جوان ورزشکاری بود که در رشتههای کاراته و وزنه برداری فعالیت داشت و مدالها و جامهای بسیار در این دو رشته کسب کرده بود.
وی در میادین مختلف نبرد با تروریستهای تکفیری در یبرود، قلمون، عرسال، زبدانی و در نهایت در معرکه نبرد جنوب حلب شرکت داشت. این شهید بر اثر اصابت موشک به خودروی زرهی که وی و سایر دوستان رزمنده اش در آن بودند، به شهادت رسید.
«مصطفی» در زمان حضورش در سوریه همواره در پاسخ به سوال دوستانش درباره برگشت به نزد خانواده جواب می داد که می خواهد به شهادت برسد.
او خود را موظف به دفاع از کشورش لبنان و مقدسات میدانست و حتی در نزد برخی دوستانش که به شوخی قصد زدنش را داشتند میگفت که او کاراته را برای دفاع از ارزشها ومقدسات آموخته نه آن که به وسیله آن هم شهری و یا برادرانش را مورد حمله قرار دهد.
شهید «علاء مصطفی علا»ء به مانند سایر دوستان همرزمش، بدون هیچ ترس و واهمه ای همواره آماده شهادت در راه خدا و در دفاع از اسلام و اهل بیت علیهم السلام بود؛ همچون سایر رزمندگانی که این روزها در میدان جهاد گویی حکایتی عاشورایی را رقم میزنند.
