حریم حرم: رزمندهی شهید سوری «محمد احمد» درسال 1990 در روستای «جنینه رسلان» از استان «طرطوس» به دنیا آمد؛ در روستایی که کوههای سر به فلک کشیده آن را در آغوش گرفته و طبیعت سحرآمیزش آن را به بهشت بی نظیری تبدیل کرده است.
این شهید مقاومت، در سال 2011 خدمت سربازیاش را در فرودگاه بین المللی دمشق به اتمام رساند و بعد از آن به روستایش بازگشت تا در کنار پدر بار خانواده را بر دوش گیرد. اما با هجوم تروریستهای تکفیری به سوریه در سال 2012 او در کنار دوستان و رزمندگان میهنش برای دفاع از وطن به پاخاست و بار دیگر راه خدمت برای امنیت وطن را برگزید.
«محمد» به ندای مظلومیت مردم کشورش عاشقانه لبیک گفت و برای رویارویی با گروههای تروریستی که هم میهناناش را به زیر تیغ کشانده بودند و هر روز آنها را قربانی وحشیگریهای خود میکردند و شهر و دیارش را به نابودی کشانده بودند، عازم میدان نبرد شد.
او در ابتدای خدمت برای دفاع از فرودگاه نظامی «ابو ظهور» به این فرودگاه اعزام شد. مادر هربار که با «محمد» تماس میگرفت او در جواب مادر میگفت: «مادرم نترس ... ما خوبیم ... قسم می خوریم که از میهنمان دفاع و حراست کنیم».
این شهید مقاومت سوریه در طول خدمت تنها دو بار برای مرخصی به خانه بازگشت. او آخرین بار به دلیل جراحت سرش به خانه بازگشت و بعد از بهبودی زمانی که قصد عزیمت و بازگشت به میدان جنگ را میکرد در آخرین وداع با مادرش میگوید: «مادر! من میروم باز نمی گردم».
«محمد» یکبار دیگر پیش از شهادت با مادرش تماس گرفت و به او اطمینان داد که ترسی به دل راه ندهد. «محمد» به مادر قول داد دست از مقاومت بر نخواهد داشت و تا لحظه شهادت نیز بر قولش وفادار ماند. تا اینکه اردیبهشت ماه سال 2013 در حالی که تنها 23 بهار از عمرش را دیده بود بر اثر هجوم تروریستها به جمع رزمندگان شهید مقاومت پیوست.
این شهید مقاومت، در سال 2011 خدمت سربازیاش را در فرودگاه بین المللی دمشق به اتمام رساند و بعد از آن به روستایش بازگشت تا در کنار پدر بار خانواده را بر دوش گیرد. اما با هجوم تروریستهای تکفیری به سوریه در سال 2012 او در کنار دوستان و رزمندگان میهنش برای دفاع از وطن به پاخاست و بار دیگر راه خدمت برای امنیت وطن را برگزید.
«محمد» به ندای مظلومیت مردم کشورش عاشقانه لبیک گفت و برای رویارویی با گروههای تروریستی که هم میهناناش را به زیر تیغ کشانده بودند و هر روز آنها را قربانی وحشیگریهای خود میکردند و شهر و دیارش را به نابودی کشانده بودند، عازم میدان نبرد شد.
او در ابتدای خدمت برای دفاع از فرودگاه نظامی «ابو ظهور» به این فرودگاه اعزام شد. مادر هربار که با «محمد» تماس میگرفت او در جواب مادر میگفت: «مادرم نترس ... ما خوبیم ... قسم می خوریم که از میهنمان دفاع و حراست کنیم».
این شهید مقاومت سوریه در طول خدمت تنها دو بار برای مرخصی به خانه بازگشت. او آخرین بار به دلیل جراحت سرش به خانه بازگشت و بعد از بهبودی زمانی که قصد عزیمت و بازگشت به میدان جنگ را میکرد در آخرین وداع با مادرش میگوید: «مادر! من میروم باز نمی گردم».
«محمد» یکبار دیگر پیش از شهادت با مادرش تماس گرفت و به او اطمینان داد که ترسی به دل راه ندهد. «محمد» به مادر قول داد دست از مقاومت بر نخواهد داشت و تا لحظه شهادت نیز بر قولش وفادار ماند. تا اینکه اردیبهشت ماه سال 2013 در حالی که تنها 23 بهار از عمرش را دیده بود بر اثر هجوم تروریستها به جمع رزمندگان شهید مقاومت پیوست.
