سؤالاتی در مورد آینده تکفیریهای داعش پس از آزادسازی موصل مطرح است مانند: آینده این گروه چه خواهد شد؟ و آیا مردم عراق و حکومت نوپای آن از شر این گروه تروریست رهایی خواهند یافت؟ آیا آزادی موصل پایانی بر افراط گرایی در عراق خواهد بود؟
در پاسخ به پرسشهای فوق چند سناریو محتمل است که هر یک قابل تأمل بوده و خود نیازمند انجام بررسیها و پژوهشهای مجزاست. در متن زیر به چند سناریوی احتمالی پرداخته میشود.
1 ــ ابتدا باید دید که نگاه تکفیریها به مقولهای که ما از آن به تروریسم و افراطیگری یاد میکنیم چیست. آیا آنان نیز چنین تعبیری از رفتار و اقدامات خود دارند؟ و اصولاً به دشمنان خود چگونه مینگرند؟ اگر بخواهیم از عینک تکفیریها به قضیه نگاه کنیم و با گفتمان آنان به تحلیل بپردازیم، چنین باید گفت که امور مسلمین و تعیین سرنوشت آنان و سعادت و شقاوت امت اسلامی امروزه توسط کافران و مشرکان رقم میخورد و برای رهایی از این ذلت باید یکی از واجبات دینی یعنی جهاد را برای برپایی حکومتی اسلامی که مصالح امت در آن تأمین شود، احیا کرد و هر کس در این راه کشته شود به سعادت ابدی و به دیدار پیامبر اسلام(ص) نائل میشود.
این نوع دیدگاه نزد تکفیریها را که دارای کارکرد بس خطرناک و تبعات تأثیرگذاری در معادلات منطقه است، نمیتوان مورد بیتوجهی قرار داد. بر اساس این نگاه، حتی با از دست دادن موصل و سایر مناطق، تکلیف قیام و جهاد مسلحانه علیه آنچه آنان طاغوت میخوانند، از هیچ فرد مسلمان و موحدی ساقط نمیشود.
لذا با آزادسازی موصل بهاحتمال زیاد شاهد موج گستردهتری از عملیاتهای انتحاری، بمبگذاری و ترور خواهیم بود و متقابلاً وظیفه دولت در برقراری امنیت سختتر میشود. در صورت تحقق چنین احتمالی نیروی کارآمدی همانند حشد الشعبی نیز باید در برقراری امنیت چه در سطح اطلاعاتی و چه عملیاتی، ورود پیدا کند.
2 ــ با آزادی موصل تنها منطقهای که در اختیار تکفیریها همچنان باقی است، مناطقی از کشور سوریه است. بهاحتمال فراوان بخشی از نیروهای داعش به سوریه نقل مکان خواهند کرد اما با توجه به اختلافهایی که میان داعش و سایر گروههای تکفیری وجود دارد شاهد درگیریهایی میان آنان خواهیم بود. این درگیریها از یک طرف بهنفع دولت سوریه و جبهه مقاومت خواهد بود اما احتمال اینکه تکفیریها فعلاً با توجه به داشتن دشمن قدرتمند مشترک، دست به اتحاد موقتی بزنند، هم دور از ذهن نیست.
3 ــ فعال شدن هرچه بیشتر سایر جبهات درگیری در مناطق دیگر مانند یمن، لیبی، نیجریه و ... نیز یکی از احتمالات است که تکفیریها در راستای اقامه آنچه خود خلافت اسلامی میخوانند دست از تلاش نخواهند کشید بهویژه اینکه از حمایتهای اطلاعاتی دستگاههایی همانند موساد و سیا نیز برخوردارند.
تعداد قابل توجهی از عناصر این گروهها تبعه کشورهایی هستند که مقامات آنها بارها از بازگشت آنان ابراز نگرانی کردهاند لذا مشغول کردن این افراد در سایر مناطق درگیری محتمل است.
علی ساجد ــ کارشناس ارشد مطالعات عراق
منبع: تسنیم
در پاسخ به پرسشهای فوق چند سناریو محتمل است که هر یک قابل تأمل بوده و خود نیازمند انجام بررسیها و پژوهشهای مجزاست. در متن زیر به چند سناریوی احتمالی پرداخته میشود.
1 ــ ابتدا باید دید که نگاه تکفیریها به مقولهای که ما از آن به تروریسم و افراطیگری یاد میکنیم چیست. آیا آنان نیز چنین تعبیری از رفتار و اقدامات خود دارند؟ و اصولاً به دشمنان خود چگونه مینگرند؟ اگر بخواهیم از عینک تکفیریها به قضیه نگاه کنیم و با گفتمان آنان به تحلیل بپردازیم، چنین باید گفت که امور مسلمین و تعیین سرنوشت آنان و سعادت و شقاوت امت اسلامی امروزه توسط کافران و مشرکان رقم میخورد و برای رهایی از این ذلت باید یکی از واجبات دینی یعنی جهاد را برای برپایی حکومتی اسلامی که مصالح امت در آن تأمین شود، احیا کرد و هر کس در این راه کشته شود به سعادت ابدی و به دیدار پیامبر اسلام(ص) نائل میشود.
این نوع دیدگاه نزد تکفیریها را که دارای کارکرد بس خطرناک و تبعات تأثیرگذاری در معادلات منطقه است، نمیتوان مورد بیتوجهی قرار داد. بر اساس این نگاه، حتی با از دست دادن موصل و سایر مناطق، تکلیف قیام و جهاد مسلحانه علیه آنچه آنان طاغوت میخوانند، از هیچ فرد مسلمان و موحدی ساقط نمیشود.
لذا با آزادسازی موصل بهاحتمال زیاد شاهد موج گستردهتری از عملیاتهای انتحاری، بمبگذاری و ترور خواهیم بود و متقابلاً وظیفه دولت در برقراری امنیت سختتر میشود. در صورت تحقق چنین احتمالی نیروی کارآمدی همانند حشد الشعبی نیز باید در برقراری امنیت چه در سطح اطلاعاتی و چه عملیاتی، ورود پیدا کند.
2 ــ با آزادی موصل تنها منطقهای که در اختیار تکفیریها همچنان باقی است، مناطقی از کشور سوریه است. بهاحتمال فراوان بخشی از نیروهای داعش به سوریه نقل مکان خواهند کرد اما با توجه به اختلافهایی که میان داعش و سایر گروههای تکفیری وجود دارد شاهد درگیریهایی میان آنان خواهیم بود. این درگیریها از یک طرف بهنفع دولت سوریه و جبهه مقاومت خواهد بود اما احتمال اینکه تکفیریها فعلاً با توجه به داشتن دشمن قدرتمند مشترک، دست به اتحاد موقتی بزنند، هم دور از ذهن نیست.
3 ــ فعال شدن هرچه بیشتر سایر جبهات درگیری در مناطق دیگر مانند یمن، لیبی، نیجریه و ... نیز یکی از احتمالات است که تکفیریها در راستای اقامه آنچه خود خلافت اسلامی میخوانند دست از تلاش نخواهند کشید بهویژه اینکه از حمایتهای اطلاعاتی دستگاههایی همانند موساد و سیا نیز برخوردارند.
تعداد قابل توجهی از عناصر این گروهها تبعه کشورهایی هستند که مقامات آنها بارها از بازگشت آنان ابراز نگرانی کردهاند لذا مشغول کردن این افراد در سایر مناطق درگیری محتمل است.
علی ساجد ــ کارشناس ارشد مطالعات عراق
منبع: تسنیم
