حریم حرم: شهید مجاهد «محمد علی مرتضی» از از رزمندگان حزب الله لبنان در تاریخ 11/12/2015 طی نبرد با تروریستهای تکفیری در استان «حلب» سوریه به شهادت رسید. یک فرزند پسر به نام «محمد جواد» از او به یادگار مانده است. درباره این شهید مقاومت لبنان، گفتنیهای زیادی وجود دارد که در ادامه به بخشی ازآنها به نقل از همسر شهید اشاره میشود.
خواب عجیب همسر شهید
«بعد از اینکه شهید به خواستگاری من آمد خواب دیدم که در اعماق دریا پشت سر «شیخ جلیل» که خود در حال تشهد و سلام است، به سجده رفته است، او را صدا زدم و گفتم که صبر کنید تا من هم پشت سر شما نماز بخوانم؛ تکبیر گفتم و نماز را شروع کردم؛ سجده بر شن کردم ولی گویا طلا بود.
پس از گذشت مدتی از این خواب من، از سفری بازگشت. شیخ جلیل به استقبال او آمد خواب را برای او تعریف کردیم. نظر شیخ بر این بود که شهید جایگاه والایی نزد خدا دارد.
قسم میخورم که بوی بهشت میداد
از زمانی که به یاد دارم از وی رایحهی خوشی به مشام میرسید که قابل وصف نیست؛ حاضرم قسم بخورم که بوی بهشت بود. او می دانست برای من چه اتفاقاتی افتاده است حتی اگر نبود! میآمد و می گفت حال همسرم امروز چطور است؟ الحمدلله که با فضل خدا کارهایت آسان میشود. شوکه می شدم. معنویت او را احساس میکردم؛ او فرشته ای در قالب بشر بود!
او را برای نماز صبح بیدار میکردند چراکه هیچکدام از نمازهای صبح او قضا نشد و هرگز آن را ترک نکرد. چطور غیر از این باشد در حالیکه در خواب به او گفته بودند فرزندت پسر و نام او محمد است!
شهید می دانست که من باردارم و فرزندم پسر است قبل از اینکه من حتی خودم بدانم باردارم!
شهادت می دهم که او آسمانی بود
همیشه به او می گفتم دوست دارم تو را شهید ببینم اما نه مثل هر شهیدی، میخندید و میگفت تو باید بخواهی آن گونه مرا ببینی که خدا میخواهد. وشهادتش متفاوت و متمایز بود؛ زمانیکه در بین 45 رزمنده ای حضور داشت که در خطر بودند فداکاری کرد و هدف موشک قرار گرفت. سه روز بعد پیکرپاکش تشییع شد در حالیکه صورتش را که فدای حسین (ع) کرده بود ما ندیدیم...
شهید حتی چند روز قبل از شهادتش می دانست که با موشک شهید می شود. شهید در حالی که برای حفظ جان رزمندگان به صورت استتاری حرکت می کرد هدف موشک قرار گرفت وبرای همیشه با همسر و فرزند یک سال ونیمه اش خداحافظی کرد.»
خواب عجیب همسر شهید
«بعد از اینکه شهید به خواستگاری من آمد خواب دیدم که در اعماق دریا پشت سر «شیخ جلیل» که خود در حال تشهد و سلام است، به سجده رفته است، او را صدا زدم و گفتم که صبر کنید تا من هم پشت سر شما نماز بخوانم؛ تکبیر گفتم و نماز را شروع کردم؛ سجده بر شن کردم ولی گویا طلا بود.
پس از گذشت مدتی از این خواب من، از سفری بازگشت. شیخ جلیل به استقبال او آمد خواب را برای او تعریف کردیم. نظر شیخ بر این بود که شهید جایگاه والایی نزد خدا دارد.
قسم میخورم که بوی بهشت میداد
از زمانی که به یاد دارم از وی رایحهی خوشی به مشام میرسید که قابل وصف نیست؛ حاضرم قسم بخورم که بوی بهشت بود. او می دانست برای من چه اتفاقاتی افتاده است حتی اگر نبود! میآمد و می گفت حال همسرم امروز چطور است؟ الحمدلله که با فضل خدا کارهایت آسان میشود. شوکه می شدم. معنویت او را احساس میکردم؛ او فرشته ای در قالب بشر بود!
او را برای نماز صبح بیدار میکردند چراکه هیچکدام از نمازهای صبح او قضا نشد و هرگز آن را ترک نکرد. چطور غیر از این باشد در حالیکه در خواب به او گفته بودند فرزندت پسر و نام او محمد است!
شهید می دانست که من باردارم و فرزندم پسر است قبل از اینکه من حتی خودم بدانم باردارم!
شهادت می دهم که او آسمانی بود
همیشه به او می گفتم دوست دارم تو را شهید ببینم اما نه مثل هر شهیدی، میخندید و میگفت تو باید بخواهی آن گونه مرا ببینی که خدا میخواهد. وشهادتش متفاوت و متمایز بود؛ زمانیکه در بین 45 رزمنده ای حضور داشت که در خطر بودند فداکاری کرد و هدف موشک قرار گرفت. سه روز بعد پیکرپاکش تشییع شد در حالیکه صورتش را که فدای حسین (ع) کرده بود ما ندیدیم...
شهید حتی چند روز قبل از شهادتش می دانست که با موشک شهید می شود. شهید در حالی که برای حفظ جان رزمندگان به صورت استتاری حرکت می کرد هدف موشک قرار گرفت وبرای همیشه با همسر و فرزند یک سال ونیمه اش خداحافظی کرد.»
