شهید سید علی حسینی (فرزند سید عیسی)

اینجانب سید علی حسینی فرزند سیدعیسی این وصیت‌نامه را تنظیم می‌نمایم و پدرم را در مورد آن وصی قرار می‌دهم. موارد وصیتنامه عبارتند از:

1. یک میلیون و چهارصد هزار تومان به آقای عدالتیان صاحب کار بنده بود که جایش نگهبان بوده‌ام و شماره‌ی او در گوشی‌ام هست، بدهکار هستم بدهید.

2. صد هزار تومان از طرف من به شرکت ارغوان بدهید، حق شرکت می‌باشد.

3. ده هزار تومان از حمزه برادرم بدهکار هستم، به او بدهید.

4. پنجاه هزار تومان محمد پسرخاله‌ام بهش بدهید، بدهکار هستم.

5. چهل هزار تومان به مادرم بدهید، بدهکار هستم.

6. دویست هزار تومان ازطرف من رد مظالم بدهید.

7. یک میلیون تومان من دست عمو داوود هست، طلبکار هستم.

8. صد هزار تومان من دست جواد رشیدی آشتیانی هست، طلبکار هستم.

9. دو میلیون تومان سپرده حساب دارم.

10. یک گردن‌بند طلا و یک انگشتر طلا و یک تک‌پوش طلا در دست مادرم امانت دارم.

11. مقداری پول نقد در کیف مدارکم دارم، به همراه دو عدد عابر بانک که مقداری پول در جفت آن است.

12. راستی بهره‌ی حساب من را به یکی از این عابربانک‌ها می‌ریزد.

13. یک انگشتر عقیق و یک انگشتر فیروزه دارم، عقیق را به محمد برادرم بدهید و فیروزه را به مادرم بدهید و گوشی‌ام را به علیرضا برادر کوچکم بدهید.

14. سی و دو روز روزه ناگرفته دارم، پولش را بدهید تا برایم بگیرند.

15. یک سال نماز قضا هم دارم، پولش را بدهید تا برایم بخوانند.

[مشخصات عابر بانک انصار، کد شعبه، شماره مشتری، تاریخ صدور و ....]

نامه‌ای به پدر و مادر عزیزم.

بسم الله الرحمن الرحیم

سلام پدر عزیزم و سلام مادر عزیزم، ببخشید که من بدون اجازه و بی‌خبر رفتم. من هر کاری کردم که رضایت شما را بگیرم ولی نتوانستم.

پدر جان من شما را خیلی اذیت کردم، حرفت را گوش نکردم و حتی توی رویتان ایستادم، به پدرم خیلی بد کردم. پدر جان امیدوارم از گناه من بگذری و منو ببخش. من رو ببخش که موقعی رفتم که خواهر وحید از دنیا رفته بود و سرت خیلی شلوغ بود. منو ببخش که باعث این می‌شوم که قوم و فامیل فکر بکنند که سیدعیسی نتوانست پسرش را اداره کند. منو ببخش که نتوانستم این قوم بنی‌اسرائیل را قانع کنم. هیچ‌کس نمی‌تواند این قوم بنی‌اسرائیل را قانع کند ولی پدرجان من باید می‌رفتم.

یک نوع عشق خاصی از حضرت زینب (س) در قلب من جا گرفته. کشته شدن در سوریه یک نوع آرزو برای من شد.

من می‌خواهم در آن دنیا وقتی حضرت امام حسین (ع) به شفاعت اولادش می‌آید، من بتوانم سرم را بالا نگه دارم. حضرت زینب (س) اسیر شد، مورد فحش و بی‌احترامی قرار گرفت. من اجازه نمی‌دهم که یک بار دیگر حضرت مورد بی‌احترامی قرار بگیرد. من نمی‌گذارم هیچ‌کس از دشمنان آن حضرت به حضرت بی‌احترامی کنند.

پدر جان در آن دنیا حضرت امام حسین (ع) از اولادش سؤال می‌‌کند که چرا اجازه دادید به ناموس من بی‌احترامی بکنند. پدر جان در آن موقع من چگونه می‌توانم جواب این حضرت را بدهم. امام حسین (ع) برای دفاع از اسلام تشنگی کشید، پسرانش را فدای دین اسلام کرد؛ آن موقع من به عنوان یک سید اولاد پیغمبر چگونه می‌توانم سرم را بالا نگه دارم؟ حضرت علی اکبر (ع) را فدا کرد، آخه من که به اندازه‌ی خاک پای این حضرت هم نیستم که هیچ به اندازه‌ی گرد و غبار پای این حضرت شاید باشد، منو فدای این حضرت کن، منو فدای دین اسلام کن.

پدر و مادر عزیزم از شماها می‌خواهم از صمیم قلب از من راضی باشید. مطمئن باشید که شماها را خجالت‌زده نمی‌کنم. جای حضرت. پدر جان تو که فرزند زیاد داری یکی را هم فدای اسلام بکن؛ همان‌طور که امام معصوم‌مان تمام خانواده‌شان را فدای ما کرد. مقداری اماممان را درک کن با فدا کردن من می‌توانید اندکی، ذره‌ای از غم و غصه‌های امام حسین (ع) را بفهمید. پدر جان تو تا حالا فقط روضه‌های امام را شنیدی، این بار تجربه کن که امام حسین (ع) در محشر کربلا چی کشیده است. در محشر کربلا یکی پس از دیگری از خانواده‌اش را فدا می‌کرد اما پدرجان تو فقط همین یکبار فدا کن.

دوستت دارم پدر و مادر جان. سید علی حسینی