عکسهای شهید مدافع حرم بابک نوری هریس در فضای مجازی غوغایی به راه انداخته است. جوانی زیبارو با تیپ و چهرهای امروزی و مد روز توجهات زیادی را به خود جلب کرده است. بابک شهید مدافع حرم دهه هفتادی، همچون همسن و سالهایش با دغدغههایی مربوط به نسلهای جوان زندگی کرد و به وقت نیاز هم پای اعتقاداتش ایستاد و جانش را فدا کرد. شهید نوری هریس نشان داد برای قضاوت کردن توجه صرف به تیپ و ظاهر اشتباه است و برای خدایی بودن باید به دل آدمها نگاه کرد.
بابک متولد 21 مهر سال 1371 بود و حالا نمایندهای شایسته برای دهه هفتادیها شده است. بابک زبان گویای نسلی شده که شاید به لحاظ ظاهر با نسلهای قبل از خود تفاوت داشته باشد ولی به لحاظ اعتقادی چیزی از نسلهای قبلتر کم ندارد. آنها هم مثل جوانهای دهه 40 و 50 و 60 مرد میدان هستند و به وقت نیاز از چیزی کم نمیگذارند. همانطوری که پیش از بابک، عباس دانشگر، سیدمصطفی موسوی، محسن حججی، محمدرضا دهقان، حسین معزغلامی و محمدامین کریمیان وارد میدان نبرد شدند و در جنگ با تروریستهای تکفیری به شهادت رسیدند. شهید چمران گفته بود: «وقتی شیپور جنگ نواخته میشود، فرق میان مرد و نامرد شناخته میشود!» و چه نیک مردان روزگار ما خود را نشان میدهند. صاف و ساده و بیریا به وقت عمل، میدان را خالی نمیکنند و از هست و نیستشان میگذرند.
الان بابک لقب زیباترین شهید مدافع حرم را گرفته است. او موقعیتهای خوبی در زندگی داشت و به همه این مسائل مادی پشت پا زد. دانشجوی ارشد حقوق در دانشگاه تهران بود و درسش را نیمهکاره رها کرد و به سوریه رفت. زمانی هم که خانواده دختری را برایش در نظر گرفته بودند، میگوید بگذارید براساس برنامه خودم پیش بروم و فعلاً برنامه و مسیر من چیز دیگری است. آن زمان کسی نمیدانست در ذهن بابک چه میگذرد و او چه برنامهای برای زندگیاش دارد. وقتی در 28 آبان امسال خبر شهادتش با آن عکسهای زیبا در فضای مجازی پخش شد، بسیاری فهمیدند در ذهن بابک چه میگذرد.
زمانی که از اهالی مسجد باب الحوائج بلوار شهید انصاری رشت خداحافظی کرد و گفت برای مدتی نیستم و میخواهم به خارج از کشور بروم، بسیاری فکر کردند بابک به آلمان یا یک کشور اروپایی خواهد رفت. اما او همه را شگفتزده کرد و مدتی بعد خبر حضورش در سوریه آمد. شش ماه در سپاه بست مینشیند، هر روز میرود و میآید و اصرار میکند که من را اعزام کنید. تا اینکه بالاخره با اعزامش موافقت میشود. در بیخبری کولهاش را میبندد و در لحظه آخر به پدر و مادرش میگوید مقصدش سوریه است. به مادرش میگوید چند ماه است که تصمیمم را گرفتهام و مادر همه ما آنجا در سوریه است، من بروم سوریه که بیمادر نمیمانم، میروم پیش مادر اصلی مان حضرت زینب (س).
پدر شهید درباره نظر مردم درباره ظاهر پسرش میگوید: «خیلیها از روی این عکسها فکر کردهاند بابک مدل بوده اما نه اینطور نیست اینها همه عکسهای شخصی بابک است و برای دل خودش گرفته بود. من همه آنها را دوست دارم اما بابک یک عکسی دارد با لباس سفید در کنار دریا، که دستهایش را از هم باز کرده؛ وقتی این عکس را میبینم احساس میکنم بابک همین جا دستهایش را به سوی خدا باز کرده و این عکس را خیلی دوست دارم.»
در میان تمام عکسهای شهید نوری هریس آخرین سلفیاش هم حسابی خودنمایی میکند. عکسی که با چهرهای بشاش و شاد و به دور از اضطراب و تشویش گرفته شده و نشان از دل قرص و ایمان محکم شهید دارد. یک روز پس از شهادت بابک در ابوکمال، خبر پیروزی جبهه مقاومت اسلامی و نابودی داعش مخابره میشود. تروریستهای داعشی از همت و برکت خون این جوانان به ورطه نابودی کشیده شدند تا امنیت دوباره به سرزمین کشورهای اسلامی برگردد. بابکهای زیادی شهید شدند تا مبادا به حریم اهلبیت(ع) بیاحترامی شود. شهید بابک نوری هریس در میانه شلوغی و زرق و برق دنیا راهش را از دیگران جدا کرد تا نسلهای بعدی از قهرمانهای زمانه ما بگویند.
منبع: روزنامه جوان
