حریم حرم: «میرفت محمد سعید» اولین بانوی ارتش سوریه بود که در نبرد با تروریستهای تکفیری در سال 2014 به درجه رفیع شهادت نائل آمد.
این بانوی شهید از اهالی روستای «بیت یاشوط» سوریه بود. این روستا که تا پیش از بحران سوریه آن را با زیتونهای مشهورش میشناختند این روزها تصاویر شهدا در جای جای آن آویزان است به طوریکه با تقدیم بیش از 700 شهید به «پایتخت شهدا»ی سوریه بدل شده است.
«میرفت» دومین فرزند خانواده بود. خانواده او بعد از حمله تروریستها به شهر دمشق و نابودی منزلشان، همانند هزارن خانواده دیگر سوری مجبور به ترک دیار خود شدند و به روستای «بیت یاشوط» – زادگاه اصلی خود - بازگشتند. «میرفت» دانشجوی یک مؤسسهی هنری بود اما بعد از نابودی این مؤسسه توسط تروریستها مجبور به ترک تحصیل شد.
در همان روزهای آغازین حمله تروریستهای وهابی به دمشق و محله ای که «میرفت» و خانوادهاش در آن زندگی می کرند، شجاعت و عشق به شهادت، «میرفت» را به میدان نبرد با تروریستها کشاند. این بانوی سوری از همان روز اول حمله تروریستها به شهر با آماده سازی تعدادی بمب دست ساز و دراختیار گرفتن یک سلاح سرد آماده دفاع از خانه و خانوادهاش شد.
دفاع از خانه و خانواده در مقابل تروریستها نقطه عطفی در زندگی «میرفت» ایجاد کرد و باعث شد او و خواهرش داوطلب حضور در ارتش شوند. واکنش پدر خانواده به این درخواست دختران این جمله بود که: «جنگ وظیفه مردان است». این بانوی سوری برای کسب رضایت پدر نیز اینگونه اظهار داشته بود که: «خداوند به شما پسری نداده است اما ما کاری خواهیم کرد که به ما افتخار خواهی کرد. پدر! سر بلندت خواهیم کرد».
در نهایت پدر و مادر با پیوستن دخترانشان به ارتش موافقت کردند اما نمی دانستند کمی بعد چه سرنوشتی در انتظار دختر خوش زبان و شادشان خواهد بود. «میرفت» بعد از پیوستن به ارتش در دورههای آموزشی مختلفی شرکت کرد. از جمله این دورهها دوره ویژه تک تیراندازی بود که او با درخشیدن در این دوره، موفق به دریافت لوح تقدیر شد.
به طور معمول زنان در ارتش سوریه باید در بخش اداری مشغول شوند اما «میرفت» به همراه جمعی دیگر از زنان، داوطلب حضور در میادین نبرد شدند.اوبه یکی از ایست بازرسی های ارتش سوریه در داریا واقع در دمشق منتقل شد و در حین درگیری با تروریستهای وهابی و هنگام دفع حمله آنها توسط گلوله یکی از تک تیراندازان به شهادت رسید.
اولین بانوی شهید ارتش سوریه یک هفته قبل از شهادت، در جمع نزدیکان و دوستانش حضور یافته و با همگی آنها وداع کرده بود. جملهای که او هنگام وداع بر زبان داشت این بود:«هفته آینده پیچیده در پرچم سوریه خواهم آمد».
این بانوی شهید از اهالی روستای «بیت یاشوط» سوریه بود. این روستا که تا پیش از بحران سوریه آن را با زیتونهای مشهورش میشناختند این روزها تصاویر شهدا در جای جای آن آویزان است به طوریکه با تقدیم بیش از 700 شهید به «پایتخت شهدا»ی سوریه بدل شده است.
«میرفت» دومین فرزند خانواده بود. خانواده او بعد از حمله تروریستها به شهر دمشق و نابودی منزلشان، همانند هزارن خانواده دیگر سوری مجبور به ترک دیار خود شدند و به روستای «بیت یاشوط» – زادگاه اصلی خود - بازگشتند. «میرفت» دانشجوی یک مؤسسهی هنری بود اما بعد از نابودی این مؤسسه توسط تروریستها مجبور به ترک تحصیل شد.
در همان روزهای آغازین حمله تروریستهای وهابی به دمشق و محله ای که «میرفت» و خانوادهاش در آن زندگی می کرند، شجاعت و عشق به شهادت، «میرفت» را به میدان نبرد با تروریستها کشاند. این بانوی سوری از همان روز اول حمله تروریستها به شهر با آماده سازی تعدادی بمب دست ساز و دراختیار گرفتن یک سلاح سرد آماده دفاع از خانه و خانوادهاش شد.
دفاع از خانه و خانواده در مقابل تروریستها نقطه عطفی در زندگی «میرفت» ایجاد کرد و باعث شد او و خواهرش داوطلب حضور در ارتش شوند. واکنش پدر خانواده به این درخواست دختران این جمله بود که: «جنگ وظیفه مردان است». این بانوی سوری برای کسب رضایت پدر نیز اینگونه اظهار داشته بود که: «خداوند به شما پسری نداده است اما ما کاری خواهیم کرد که به ما افتخار خواهی کرد. پدر! سر بلندت خواهیم کرد».
در نهایت پدر و مادر با پیوستن دخترانشان به ارتش موافقت کردند اما نمی دانستند کمی بعد چه سرنوشتی در انتظار دختر خوش زبان و شادشان خواهد بود. «میرفت» بعد از پیوستن به ارتش در دورههای آموزشی مختلفی شرکت کرد. از جمله این دورهها دوره ویژه تک تیراندازی بود که او با درخشیدن در این دوره، موفق به دریافت لوح تقدیر شد.
به طور معمول زنان در ارتش سوریه باید در بخش اداری مشغول شوند اما «میرفت» به همراه جمعی دیگر از زنان، داوطلب حضور در میادین نبرد شدند.اوبه یکی از ایست بازرسی های ارتش سوریه در داریا واقع در دمشق منتقل شد و در حین درگیری با تروریستهای وهابی و هنگام دفع حمله آنها توسط گلوله یکی از تک تیراندازان به شهادت رسید.
اولین بانوی شهید ارتش سوریه یک هفته قبل از شهادت، در جمع نزدیکان و دوستانش حضور یافته و با همگی آنها وداع کرده بود. جملهای که او هنگام وداع بر زبان داشت این بود:«هفته آینده پیچیده در پرچم سوریه خواهم آمد».
