یک جرعه کتاب «قلبش سرشار از محبت نسبت به مردم بود» کسی را مهربان تر از او به مردم ندیده بودم. بدون آنکه کسی از او بخواهد یا نیازی به آب برای خانواده داشته باشد، به سر چاه می رفت و زمان زیادی آنجا می ماند. مرتباً از پله ها بالا و پایین می رفت و کوزهها را پر می کرد.
یک جرعه کتاب «تو را به خدا اینقدر لوسم نکن» «هیئت که میرفت، زود برمیگشت خانه. دیگر مثل قبل با بچهها خانه اصغر نمیرفت. گاهی اوج حرفهای بچهها ساکت میشد و میگفت بلند شوم بروم. سعید میزد پشتش و میگفت همه زن دارند تو هم زن داری، زنذلیل! میگفت خانمم دستش درد میکند. باید بروم کمکش. سعید با خنده میگفت بدو بدو. خاک بر سر زنذلیلت!»
یک جرعه کتاب «باید خون بدهیم... والسلام!» «الان در شرایط خاصی قرار داریم، به نظر من اگر بخواهیم فضای معنوی و سالمی رو در جامعه ایجاد کنیم باید خون بدهیم! اگر در زمان جنگ فضای شهرهای ما پاک بود به برکت خونهای مطهر شهدا بود. به اعتقاد من الان هم ما احتیاج به این خونها داریم و در شهر ما هم باید مجدد عطر شهادت بوزد تا شهر معطر بشهو بنده نظر خاص دیگهای ندارم. والسلام...»
1 یک جرعه کتاب «از برکت خون مصطفی به سر خیلیها افتاد که به سوریه بروند» «چون به این جوون راه ندادیم بیاد سوریه، رفت مشهد و در قالب تیپ فاطمیون به اسم افغانستانی ثبتنام کرد و خودش رو به اینجا رسوند. زرنگ به او میگن. زرنگ به ما و امثال ما و کسای دیگه نمیگن؛ زرنگ اون فردی نیست که بهدنبال جمع کردن مال و گولزدن مردمه.»
یک جرعه کتاب «کسی با من دربارهی رفتن به عقب صحبت نکند» «گاهی سینه سپر میکرد و برای بچهها رجز میخواند. چند ساعت بیشتر به عملیات نماندهبود. آنجا که نگرانی و تشویش مستولی میشود و درگیریهای فکری هجوم میآورند. حاج محمد در اوج بینش و بصیرت و آرامش، شروع کرد به رجزخوانی.»
یک جرعه کتاب سایهی پدر با اذان صبح از خواب بیدار شدیم. دیدیم بابا سهم حصیر و پتوی خودش را روی ما انداخته و خودش تا صبح کنار آتشی که روشن کردهبود بیدار ماندهاست. تازه فهمیدیم چرا با بارش آن باران شدید خیس نشدیم.
1 یک جرعه کتاب «دنیا و لذت های آن را تا زمانی دوست داشت که به آخرتش لطمه نزند» او دنیا و تفریحات و لذت های آن را تا زمانی دوست داشت که به آخرتش لطمه نزند. اهل اسراف و زیادی روی نبود و ثروت باعث نشده بود که مصرف گرا و مسرف باشد.
یک جرعه کتاب حکایت خواندنی 159 روز اسارت در چنگال تروریستهای سوریه «سهشبانه روز تمام، چاهِ پر از فاضلاب سرش باز بود و ما نه تنها ناچار به تحمل بوی بد آن بودیم بلکه باید دور و بر آن مینشستیم، نماز میخواندیم، غذا میخوردیم و میخوابیدیم.»
یک جرعه کتاب دقت شهید «محمود نریمانی»در استفاده از بیت المال خواستم در ماشین را باز کنم که اجازه نداد و گفت: «شرمنده. ماشین اداره است، سوار نشو. وقت هم ندارم. فقط آمدم عرض ادبی کنم و بروم.»
بعد از سالها این نامزد خیالی را جلوی چشمهایم میدیدم طعم شیرین بستنی و آب هویچ، کنار عبدالله خیلی به دلم نشست و دلم می خواست آنقدر با آب هویچ بستنی بازی بازی کنم تا بیشتر کنارش باشم و دیرتر با هم خداحافظی کنیم.
