شهید محمد کامران
(حاج احسان)

بسم ربّ الشهداء و الصدیقین

با سلام و صلوات به ساحت مطهر حضرت ولی‌عصر(عج) و نایب برحقش امام خامنه‌ای و امام خمینی(ره) و شهدای گرانقدری که با خون‌های ریخته شده خود در راه اسلام و حقانیت، راه روشن و هموار را به ما نشان داده‌اند.

همیشه از خداوند خواسته‌ام که مرا در پیدا کردن راه درست، (همان راهی که شیطان قسم خورده که بندگانت را از این راه گمراه می‌کنم) کمک و راهنمایی کند و در این راه ثابت قدم قرار دهد؛ خدا را شاکر هستم که مصداق آیه‌ای که می‌فرماید: وَ عَسَى أَنْ تَکْرَهُوا شَیْئًا وَ هُوَ خَیْرٌ لَکُمْ وَ عَسَى أَنْ تُحِبُّوا شَیْئًا وَ هُوَ شَرٌّ لَکُمْ (سوره بقره آیه 216) شده‌ام.

خیلی وقت‌ها شده است که چیزی را دوست داشته‌ام و از شر آن آگاه نبوده‌ام و خداوند آن را از بنده دور کرده است و خیلی وقت‌ها هم شده است که چیزی را دوست نداشته‌ام و از خیر آن آگاه نبوده‌ام و خداوند رحمان آن را به حقیر رسانده است؛ خداوند رحمان را شکر گذارم که همیشه صلاح مرا خواسته است.

خدایا دوست دارم به شکلی پیش شما بیایم که شما دوست دارد، خدایا از من بگذر و مرا نزد امامانت در بهشت ساکت کن. خدا را شاکرم که مرا شیعه دوازده امامی خلق کرد و شاکرم که سایه پدر و مادر را بر سرم قرار داد. خدا را شاکرم که رهبرم سید علی حفظه الله است. خدا را شکر می‌کنم که خداوند قرآن را به ما هدیه کرد و مرا با این کتاب راهنمایی کرد. خدایا مرا در روز قیامت سرافراز کن. خدایا مرا به فیض شهادت برسان که از رفیقانم جا نمانم.

اما پدر و مادر عزیز؛ من برای شما دعا میکنم و اگر به آرزویم برسم شافع شما خواهم شد .پدر و مادر عزیزتر از جانم تمام هستی من از لطف و مهربانی شماست. خداوند به برکت شما بر سر من منّت گذاشته و به من همه چیز داده است، همان طور که شما در دنیا برای من کم نگذاشته اید من هم به شما قول می دهم بعد از حیاتتان شما را تنها نگذارم و دستتان را بگیرم. از شما ممنونم که راه حسین(ع) را به من نشان دادید و مرا در مجالس حسین(ع) برده‌اید و مادرم مرا با اشک بر حسین(ع) شیر داده و سیراب کرده است.

و اما همسر مهربان و عزیزم :من فقط می‌توانم اظهار شرمندگی کنم از تو که بسیار مرا دوست می‌داری و تمام مشکلات و سختی ها را تحمل می‌کنی تا من در راه اسلام و دفاع از حَرَمین انجام وظیفه کنم. تمام عمرم را صرف می‌کنم تا تو ذره‌ای خسته و ناراحت نشوی و همیشه درکنارم باشی. از تو ممنونم که راه را برایم هموار کردی تا من به راهم ادامه دهم و به مقصودم برسم. دوست ندارم اگر خداوند شهادت را به من هدیه کرد تو و پد رو مادرم برایم گریه کنید؛ چون شاید موجب شادی بعضی‌ها شود. همسرم بعد از من راهم را ادامه بده که به خداوند یکتا همین راه حق و راه أباعبدالله(ع)  است. من مُطمئن هستم که در ثواب راهی که من رفتم تو هم شریک خواهی بود. از تو می‌خواهم که حجاب خود را نگه داری و از هدیه حضرت زهرا (س) به خوبی مراقبت کنی زیرا قرمزی خون من سیاهی چادرت را حفظ خواهد کرد. هر وقت دلت تنگ من شد برای حسین (ع) و حضرت زینب (س) گریه کن. مبادا برای من گریه کنی اگر هم این طور شد به نیّت گریه بر سید الشهدا گریه کن. از تو فقط طلب حلالیت می‌کنم که در زندگی مشترکمان بسیار زیاد برایت کم گذاشته‌ام. همسرم تا خون در بدنت جاریست از راه امام خمینی (ره) حمایت کن و امام خامنه ای (حفظه الله) را تا سر حدّ جان یاری کن.

پدر و مادرم؛ همسر عزیزم؛ برادران و خواهرم؛ هرچه از خداوند می‌خواهید فقط از باب نماز اول وقت وارد شوید. همیشه برای همدیگر طلب دعای خیر کنید، زیرا دعا در حق برادر و خواهر دینی زودتر به اجابت می‌رسد.

اما پاره‌ای وصیّت دارم که از شما خواهشمندم برایم انجام دهید در حد امکان:

-  اول این که جنازه‌ام را به قم ببرید و در حرم حضرت معصومه (س) طواف دهید.

-  کفنی که خودم از کربلا خریده‌ام را برایم بیاورید.

-  از خاک تربت مقدرای در دهان و سینه‌ام بریزید و مقداری هم در قبرم بریزید.

-  در قبرم حتما یک قرآن کوچک قرار دهید.

-  خواهشمندم مرا در حرم سید الکریم عبد العظم حسنی به خاک بسپارید.

در پایان هم از تمامی همکاران و برادران و خواهران دینی خود درخواست دارم که نکند مانند مردم کوفه پشت رهبری را خالی بگذارید و او را تنها بگذارید که گرگ‌های درنده آماده این چنین موقعیت‌هایی هستند.

از تمامی کسانی که بنده را می‌شناسند درخواست حلالیت عاجزانه دارم و امیدوارم برایم دعا کنند. از خواهرانم می‌خواهم که با حیا و خود سرخی خونم را را هدر ندهند و از برادرانم نیز خواهانم که غیرت علوی خود را حفظ کنند و به دنیا نفروشند. بنده خونم و شاهرگم را می‌دهم که تا مردم ایران و تمامی شیعیان و مسلمانان جهان در آرامش و آسایش زندگی کنند و جانم را فدا امر و دستور امام خامنه‌ای و سردار و سرلشگرم حاج قاسم سلیمانی می‌کنم، ان‌شاء‌الله خداوند حافظ مملکتم باشد.

والسلام علیکم و رحمه‌الله و برکاته

حقیر محمد کامران 1394/9/15